ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ( ΧΑΡΑΚΤΗΡΩΝ) ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ (του ΧΘΕΣ και του ΣΗΜΕΡΑ ....)

Τα παρακάτω είναι αποσπάσματα αλληλογραφίας του Ρωμαίου συγκλητικού Μενένιου Άπιου, στον φίλο του Ατίλιο Νάβιο , ο οποίος τον διαδέχεται στην διακυβέρνηση της Αχαίας και τον συμβουλεύει για το πώς μπορεί να χειριστεί τους Έλληνες ( Ο ΣΟΪΜΠΛΕ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΤΟ ΕΧΕΙ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙ... ΕΜΕΙΣ....). 

Οι πάπυροι του Οξύρρυγχου ( καμμία σχέση με χαβιάρι...)  έργο που γράφτηκε
 όπως αποκαλύφθηκε ... εκ των υστέρων από τον αείμνηστο Κ. Τσάτσο...
 
Διαβάστε το με προσοχή και διαπιστώστε αν έχει αλλάξει απο τότε....


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΡΙΤΟ

Ο Έλληνας είναι πιο εγωιστής από εμάς και συνεπώς από όλα τα έθνη του κόσμου. Το άτομό του είναι «πάντων χρημάτων μέτρον» κατά το ρητό του Πρωταγόρα. Αδέσμευτο, αυθαίρετο και ατίθασο, αλλα και αληθινά ελεύθερο, ορθώνεται το «εγω» των Ελλήνων. Χάρις σε αυτό σκεφθήκανε πηγαία, πρώτοι αυτοί, οσα εμείς αναγκαζόμαστε σήμερα να σκεφθούμε σύμφωνα με την σκέψη τους. Χάρις σε αυτό βλέπουν με τα μάτια τους και όχι με τα μάτια εκείνων που είδαν πριν από αυτούς. Χάρις σε αυτό η σχέση τους με το σύμπαν, με τα πράγματα και τους ανθρώπους δεν μπαγιατεύει, αλλα είναι πάντα νέα, δροσερή και το κάθε τι, χάρις σε αυτό το «εγω» αντιχτυπάει σαν πρωτοφανέρωτο στην ψυχή τους.
Είναι όμως και του καλού και του κακού πηγή τούτο το χάρισμα. Το ίδιο «εγω» που οικοδομεί τα ιδανικά πολιτικά συστήματα, αυτό διαλύει και τις πραγματικές πολιτείες των ανθρώπων. Και ήρθανε καιροί όπου ο ελληνικός εγωισμός ξέχασε την τέχνη που οικοδομεί τους ιδανικούς κόσμους, αλλα δεν ξέχασε την τέχνη που γκρεμίζει τις πραγματικές πολιτείες. Και εμείς τους συναντήσαμε, καλέ Ατίλιε, σε τέτοιους καιρούς και γι αυτό η κρίση μας γι αυτούς συμβαίνει να είναι τόσο αυστηρή που κάποτε καταντά άδικη.
Αλλα και πώς να μην είναι; Η μοίρα μας έταξε νομοθέτες του κόσμου και το ελληνικό άτομο περιφρονεί τον νόμο. Δεν παραδέχεται άλλη κρίση δικαίου παρά την ατομική του, που δυστυχώς στηρίζεται σε ατομικά κριτήρια. Απορείς πως η πατρίδα των πιο μεγάλων νομοθετών, εχει τόση λίγη πίστη στον νόμο. Και όμως από τέτοιες αντιθέσεις πλέκεται η ψυχή των ανθρώπων και η πορεία της ζωής των. Σπάνια οι έλληνες πείθονται «τοις κείνων ρήμασι». Πείθονται μονο στα ρήματα τα δικά τους και η αλλάζουν τους νόμους κάθε λίγο ανάλογα με τα κέφια της στιγμής, η όταν δεν μπορούν να τους αλλάξουν, τους αντιμετωπίζουν σαν εχθρικές δυνάμεις και τότε μεταχειρίζονται εναντίον τους η τη βία η τον δόλο.
Α! πόσο την χαίρεται ο έλληνας την εύστροφη καταδολίευσή τους, τους σοφιστικούς διαλογισμούς που μεταβάλλουν τους νόμους σε ράκη! Ο έλληνας εχει την πιο αδύνατη μνήμη από μας, έχει λιγότερη συνέχεια στον πολιτικό του βίο. Είναι ανυπόμονος και κάθε λίγο, μόλις δυσκολέψουν λίγο τα πράγματα, αποφασίζει ριζικές μεταρρυθμίσεις. Θες να σαγηνεύσεις την εκκλησία του δήμου σε μια πόλη ελληνική; Πες τους: «Σας υπόσχομαι αλλαγή» Πες τους: «Θα θεσπίσω νέους νόμους» Αυτό αρκεί. Με αυτό χορταίνει η ανυπομονησία τους, το αψίκορο πάθος του.
Τι φαεινές συλλήψεις θα βρεις μέσα σε αυτά τα ελληνικά δημιουργήματα της ιδιοτροπίας της στιγμής! Εμείς δειλά-δειλά και μόνο με το χέρι του πραίτωρα τολμήσαμε , διολισθαίνοντας μέσα στους αιώνες να ξεφύγουμε από τους άκαμπτους κλοιούς της Δωδεκαδέλτου μας και πάλι διατηρώντας όλους τους τύπους, όλα τα εξωτερικά περιβλήματα. Τούτη η υποκρισία των μορφών, όταν η ουσία αλλάζει, δείχνει πόση είναι η ταπεινοφροσύνη μας μπρος σε κάθε τι που είναι θεσμός και έθος και παράδοση, πόσο το παρελθόν και η συνέχειά του βαραίνουν στην πορεία μας και πόσο δίκαια αντέχουμε αιώνες εκεί που οι έλληνες εκάμφθησαν σε δεκαετηρίδες,
Μεσα στους πιο πολλούς έλληνες, άμα σκάψεις λίγο, θα βρεις ένα ισχνό υπερόπτη Κοριολανό, έναν άσημο εκδικητικό Αλκιβιάδη, ένα εγω μεγαλύτερο από την πατρίδα. Όχι βέβαια σε όλους, αλλιώς δεν θα υπήρχαν σήμερα πια ελληνικές πόλεις. Αλλα όποιος διοικεί, σαν κι εσένα, έναν λαό, πρέπει να γνωρίζει τις άρχουσες ροπές, που δεν φτάνουν βέβαια ως την φανερή ακρότητα του ωραίου αθηναίου η του δικού μας Γάιου Μάρκου, αλλα τείνουν προς τα εκεί. Οι πολλοί, από χίλιους δυο λόγους, γιατι είναι πιο μικροί και πιο αδύνατοι, σταματούν μεσοδρομίς. Μα και μ’ αυτούς, το κακό γίνεται.
Οι έλληνες λίγα πράγματα σέβονται και σπάνια όλοι τους τα ίδια. Και προς καλού και προς κακού στέκουν επάνω από τα πράγματα. Για να κρίνουν αν ένας νόμος είναι δίκαιος, θα τον μετρήσουν με το μέτρο της προσωπικής τους περίπτωσης ακόμα κι όταν υπεύθυνα τον κρίνουν στην εκκλησία η στο δικαστήριο. Ο έλληνας ζητεί από τον νόμο δικαιοσύνη για την δική του προσωπική περίπτωση. Εάν τύχει και ο νόμος, δίκαιος στην ολότητά του και δεν ταιριάζει σε λίγες περιπτώσεις όπως η δική του, δεν μπορεί αυτό να το παραδεχτεί.
Και εν τούτοις τετρακόσια χρόνια τώρα το διακήρυξε ο μεγάλος τους Πλάτων, πως τέτοια είναι η μοίρα και η φύση των νόμων, πως άλλο νόμος και άλλο δικαιοσύνη. Το διακήρυξε αυτό και ο Σταγειρίτης, χωρίζοντας το δίκαιο από το επιεικές. Δεν δέχεται να θυσιάσει την δική του περίπτωση, το δικό του εγώ σε έναν νόμο σκόπιμο και δίκαιο στην γενικότητά του. Ετσι είναι πολλοί στις πόλεις που τώρα πρόκειται να διοικήσεις. Ετσι διαφορετικοί, αν όχι από μας, όμως από τους πατέρες μας, που θεμελίωσαν το μεγαλείο της παλιάς, της αληθινής μας δημοκρατίας.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΕΤΑΡΤΟ
 
Οσο περνούν οι αιώνες, τόσο εμείς και οι λαοί που κυβερνούμε γινόμαστε περισσότερο ατομιστές, ως που μια μέρα να μαραθούμε όλοι μαζί μέσα στην μόνωση των μικρών μας εαυτών. Νομίζω ότι οι έλληνες επάνω στους οποίους εσύ τώρα άρχεις είναι πρωτοπόροι σε αυτόν τον θανάσιμο κατήφορο. Δεν σου έκανε κιόλας εντύπωση καλέ μου Νάβιε, η αδιαφορία του έλληνα για τον συμπολίτη του; Όχι πως δεν θα του δανείσει μια χύτρα να μαγειρέψει, όχι πως αν τύχει μια αρρώστια δεν θα τον γιατροπορέψει, όχι πως δεν του αρέσει να ανακατεύεται στις δουλειές του γείτονα, για να του δείξει μάλιστα την αξιοσύνη του και την υπεροχή του, βοηθά ο έλληνας περισσότερο από κάθε άλλον.
Βοηθά και τον ξένο πρόθυμα, με την ιδέα μάλιστα, που χάρις στους μεγάλους στωικούς, πάντα τον κατέχει, μιας πανανθρώπινης κοινωνίας. Του αρέσει να δίνει στον ασθενέστερο, στον αβοήθητο. Είναι κι αυτό ένας τρόπος υπεροχής …
Λέγοντας πως ο έλληνας αδιαφορεί για τον πλησίον του, κάτι άλλο θέλω να πω, αλλα μου πέφτει δύσκολο να σου το εξηγήσω. Θα αρχίσω με παραδείγματα, που αν προσέξεις, ανάλογα θα δεις και εσύ ο ίδιος πολλά με τα μάτια σου.
Ακόμη υπάρχουν ποιητές πολλοί και τεχνίτες στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Πλησίασέ τους καθώς είναι χρέος σου και πες μου αν άκουσες κανέναν από αυτούς ποτέ να επαινεί τον ομότεχνό του. Δεν χάνει τον καιρό του σε επαίνους ο έλληνας. Δεν χαίρεται τον έπαινο. Χαίρεται όμως τον ψόγο και γι αυτόν πάντα βρίσκει καιρό. Για την κατανόηση, την αληθινή, αυτήν που βγαίνει από την συμπάθεια γι αυτό που κατανοείς, δεν θέλει τίποτε να θυσιάσει. Το κίνητρο της δικαιοσύνης δεν τον κινεί για να επαινέσει ότι αξίζει τον έπαινο.
Όχι πως δεν θα ήθελε να είναι δίκαιος, αλλα δεν αντιλαμβάνεται καν την αδικία που κάνει στον άλλο. Θαυμάζει ότι είναι ο δικός του κόσμος. Κάθε άλλον τον υποτιμά ! Όταν ένας πολίτης άξιος, δεν αναγνωρίζεται κατά την αξία του, λέει ο έλληνας, αφού δεν αναγνωρίζομαι εγώ ο αξιώτερός του, τι πειράζει αν και αυτός δεν αναγνωρίζεται; Ο εγωκεντρισμός αφαιρεί από τον έλληνα την δυνατότητα να είναι δίκαιος. Μόνον όταν δημιουργηθούν συμφέροντα που συμβαίνει να είναι κοινά σε πολλά άτομα μαζί, βλέπεις την συναδέλφωση και την αλληλεγγύη. Στον κάθε έλληνα τα ιδανικά είναι ατομικά. Γι αυτό οι πολιτικές των φατρίες είναι φατρίες συμφερόντων και το ιδανικό του κάθε ηγέτη είναι ο εαυτός του...

ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΑΤΙ ;  ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ!   ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΛΕΤΕ....

Πηγή: www.terrapapers.com

ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΣΤΕΡΓΙΟ Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ... ΑΥΤΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙ 
(ΟΧΙ ΔΙΑΒΑΣΕΙ...) ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΣΧΟΛΕΙΟ...

ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΣΥΡΙΖΑ ΦΥΤΡΩΝΕΙ ΜΙΑ ΕΛΙΑ ... ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΜΠΑΚΙΕΡΑ (ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ) ΚΑΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ...

ΟΠΟΙΟΝ ΚΑΙ ΑΝ ΡΩΤΗΣΟΥΜΕ, ΙΔΙΩΣ ΣΗΜΕΡΑ, ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟ, ΑΝΙΚΑΝΟ ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΤΡΑΓΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ... ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΕΛΘΕΙ Η ΧΩΡΑ.


ΟΛΟΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΑΣΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΓΕΓΟΝΟΣ Η ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΡΟΛΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ... ΤΟ ´´ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ...´´ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΗΧΗΡΑ...

ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΟΣΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΟΣΟ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ... ( πως συμβαδίζει η δημοκρατία με τη κομματική πειθαρχία δεν μπορώ να το καταλάβω...)

ΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ...

ΤΟ ΟΤΙ ΕΔΩ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ Η ´´ΚΑΛΥΤΕΡΗ¨ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ( Η ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΑΣΚΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΤΟΥΣ...)

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ : Αν θέλαμε να δώσουμε έναν ορισμό της έννοιας του πολιτεύματος, θα λέγαμε ότι «πολίτευμα είναι ο συστηματικός τρόπος με τον οποίο συγκροτείται, οργανώνεται και ασκείται η κρατική εξουσία». Ιστορικά η έννοια του πολιτεύματος συνδέεται με το υποκείμενο της κρατικής κυριαρχίας και εξουσίας. Με βάση το κριτήριο αυτό, ο Αριστοτέλης διακρίνει τα πολιτεύματα σε βασιλεία, αριστοκρατία και πολιτεία (=δημοκρατία), τα οποία αντιστοιχούν προς τις παρακμασμένες μορφές της τυραννίας, ολιγαρχίας και οχλοκρατίας.

Τα σύγχρονα δημοκρατικά πολιτεύματα είναι αντιπροσωπευτικά, δηλαδή η δημοκρατία δεν ασκείται άμεσα -απευθείας από τον λαό- αλλά έμμεσα διά των αντιπροσώπων του, των βουλευτών. Διαφέρουν, όμως, μεταξύ τους τόσο όσον αφορά τον τρόπο εκλογής του αρχηγού τους όσο και όσον αφορά τις αρμοδιότητές του.

Ειδικότερα θα μπορούσαμε να τα κατατάξουμε σε:

α) Προεδρική Δημοκρατία. Το πολίτευμα αυτό εφαρμόζεται σήμερα στις ΗΠΑ αλλά και στην Κυπριακή Δημοκρατία. Στην Προεδρική Δημοκρατία ο αρχηγός του κράτους, ο πρόεδρος είναι αιρετός, εκλέγεται δηλαδή και μάλιστα άμεσα από το εκλογικό σώμα.

β) Ημι-Προεδρική Δημοκρατία. Το ημι-προεδρικό πολίτευμα υφίσταται στη Γαλλία. Ο πρόεδρος στο πολίτευμα αυτό εκλέγεται άμεσα από τον λαό και η διευρυμένη του νομιμοποίηση που διαθέτει του παρέχει ουσιαστικές και αυξημένες αρμοδιότητες.

γ) Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Το πολίτευμα αυτό υφίσταται στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ιταλία και η Γερμανία. Στα πολιτεύματα αυτά, κύριο όργανο της εκτελεστικής εξουσίας αποτελεί η κυβέρνηση και όχι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο οποίος διαθέτει ουδέτερο, υπερκομματικό και συμβολικό - ρυθμιστικό ρόλο.

δ) Βασιλευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Το πολίτευμα αυτό χαρακτηρίζει τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη και εμφανίζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ολλανδία, τη Δανία, τη Σουηδία και τη Νορβηγία.

ε) Πολίτευμα της Κυβερνώσας Βουλής. Το πολίτευμα αυτό εμφανίζεται στην Ελβετία και είναι το πιο κοντινό στην άμεση δημοκρατία, αφού ουσιαστικά το σύνολο της εξουσίας ασκείται από το Κοινοβούλιο, τους άμεσα δηλαδή εκλεγμένους αντιπροσώπους του λαού. Στο πολίτευμα αυτό η εκτελεστική λειτουργία στο σύνολό της εξαρτάται απολύτως, τυπικά αλλά και ουσιαστικά από το Κοινοβούλιο.

Οτι η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα με τα λιγότερα μειονεκτήματα που όσο λιγότερα είναι, τόσο πιο δημοκρατικό είναι το πολίτευμα. Βασικός παράγοντας που διαμορφώνει την ποιότητα της Δημοκρατίας σε κάθε Έθνος είναι το Σύνταγμα. Η ποιότητα δηλαδή του καταστατικού χάρτη, οι διατάξεις και τα άρθρα του, είναι αυτά που συμβάλλουν στην ευρυθμία ή αντίθετα στις αδυναμίες ενός Δημοκρατικού πολιτεύματος και που εγκαθιδρύουν τη δημοκρατία στην πράξη και όχι την απλή και μόνο διατύπωσή της στο Συνταγματικό κείμενο.

Στη πατρίδα μας το 11 άρθρο του Συντάγματος ορίζει ότι: «Πολίτευμα της Ελλάδας είναι η προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία».

Το κάθε πολίτευμα έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα, το βασικό μειονέκτημα του δικού μας πολιτεύματος είναι η διαπλοκή της νομοθετικής εξουσίας με την εκτελεστική σε τέτοιο βαθμό ώστε να αλληλοεξυπηρετούν συμφέροντα και να μην γνωρίζει κανείς τελικά τι προηγείται και τι έπεται, αν εξυπηρετούν το γενικό καλό, αν υπηρετείται το εθνικό συμφέρουν και οι δημοκρατικοί θεσμοί.

Το θέμα της ελευθερίας της έκφρασης κατά τις ψηφοφορίες , στο ναό της δημοκρατίας που είναι η βουλή, δυστυχώς παραβιάζεται κάτι που έγινε θέμα σε όλο τον κόσμο ( εντυπωσίασαν οι διαγραφές και ... οι μεταγραφές ), που αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημοκρατική έκφραση των βουλευτών είναι η Πλήρης Διάκριση της εκτελεστικής από τη νομοθετική εξουσία... Οι υπουργοί να μην εκλέγονται και να μην προέρχονται από τους βουλευτές , ο κάθε υποψήφιος προθυπουργός (ή πρόεδρος) θα ορίζει από τη προεκλογική ακόμη περίοδο τους μέλλοντικούς υπουργούς ( οπότε αντιλαμβάνεται κανείς ότι θα ξέρουμε την ομάδα που θα αναλάβει τη κυβέρνηση και θα λαμβάνουμε τα μέτρα μας... )

Οι βουλευτές θα ασχολουνται μόνο με νομοθετικό έργο, δεν θα μπορούν εφόσον έχουν εκλεγεί να συμμετέχουν στην εκτελεστική εξουσία και οι υπουργοί δεν θα επιτελούν νομοθετικό έργο παρά μόνο θα υλοποιούν την κυβερνητική πολιτική εφαρμόζοντας τους νόμους...

Οι βουλευτές να γίνουν 161 με 4 ετή θητεία και να δημιουργηθεί η Γερουσία με ελεκτικές αρμοδιότητες ως προς τη συνταγματικότητα των προς εισαγωγή από τη βουλή νόμων κλπ και ως προς την υλοποίηση του κυβερνητικού έργου... επίσης η Γερουσία να μπορεί να επιτελεί και προανάκριτικό έργο με δυνατότητα αποπομπής και καθαίρεσης ή ακόμη και παραπομπής σε δίκη μέλους της κυβέρνησης για τελεσθέντα αδικήματα του πρόεδρου - προθυπουργού μη εξαιρουμένων ...

Η γερουσία να ορίζει ή να εγκρίνει και τους ανώτατους δικαστές ( οι άξιοι και όχι οι αρεστοί ...)

Η θητεία της Γερουσίας μπορεί να είναι 6 ετής με ανανέωση του 1/3 ανά διετία και θα μπορούσε να ισχύει για την εκλογή των γερουσιαστών η απλή αναλογική... και οι υποψήφιοι γερουσιαστές θα πρέπει να έχουν ειδικό κύρος , ήθος ,εμπειρία και άψογο ιστορικό...

Θα είναι οι θεματοφύλακες της τήρησης του Συντάγματος... και της αξιοπρέπειας της χώρας ... φαντασθείτε να είχαμε γερουσία αν θα περνούσαν πολλοί νόμοι και διατάξεις των μνημονίων... οπότε και δεν θα τολμούσαν κάποιοι ούτε να το σκεφτούν... τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδος...

Από τα σημαντικά δεδομένα, όσον αφορά την άσκηση της διακυβέρνησης της χώρας - εκτελεστικής εξουσίας, που μας οδήγησαν στη σημερινή τραγική κατάσταση στην πράξη είναι η μη διάκριση της νομοθετικής από την εκτελεστική εξουσία , ο υπουργός να νομοθετεί στην ουσία και να καλείται στην συνέχεια να εκτελέσει τη σχετική νομοθεσία ( το παραμύθι ότι το σώμα νομοθετεί δεν ισχύει και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από την επιβαλλόμενη άλλοτε φανερά και άλλοτε στα κρυφά κομματική πειθαρχία με τις επακόλουθες... διαγραφές και μεταγραφές! ). Επομένως τα νομοθετήματα και οι ψηφοφορίες αστραπή , νύχτα και μέρα, στα κρυφά και στα φανερά τέλος... αφού ακόμη και οι απλές υπουργικές αποφάσεις θα περνούν για έλεγχο από την ολομέλεια ή από τις αντίστοιχες επιτροπές της γερουσίας ανάλογα με τη βαρύτητα τους.

Το νομοθετικό έργο θα ανήκει στο σώμα της βουλής και στη γερουσία οι υπουργοί θα έχουν την υποχρέωση να προτείνουν ή να εισηγούνται πλήρως αιτιολογημένα την αναγκαιότητα δημιουργίας σχετικού νομοθετικού έργου - νομοθεσίας στα πρότυπα των ΗΠΑ...

Το να νομοθετώ όπως θέλω και ότι θέλω και στη συνέχεια να εφαρμόζω ότι θέλω ή ακόμη χειρότερα να νομοθετώ για να εξυπηρετώ συμφέροντα ή πολιτικές σκοπιμότητες ... πρέπει να τελειώνουν...

Στη περίπτωση της ύπαρξης των τριών ανεξάρτητων σωμάτων, δηλαδή της βουλής με νομοθετικό έργο , της γερουσίας κυρίως με ελεκτικό αλλά ακόμη και με ανακριτικό, δυνατότητα άρσης ασυλίας εδώ και τώρα... και δικαστικό έργο ( ειδικό ανώτατο δικαστήριο) για τους ασκούντες την εξουσίαν ( και βέβαια ούτε λόγος για παραγραφή ...) και της κεντρικής κυβέρνησης επιφορτισμένης μόνο με το εκτελεστικό έργο, μόνο τότε θα έχουμε την πλήρη διάκριση των εξουσιών... και δημοκρατικότερο πολίτευμα...

Με τη γερουσία να ασκεί συνεχή έλεγχο νομιμότητας , σωστής διαχείρισης και γενικά του τρόπου άσκησης της εξουσίας από τη κυβέρνηση , καθώς και της συνταγματικότητας του προς ψήφιση νομοθετικού έργου του σώματος της βουλής, ίσως πλέον και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών να είναι άχρηστος... Ο αριθμός των μελών των δύο σωμάτων μπορεί να συζητηθεί , για τους γερουσιαστές η θητεία μπορεί να είναι μία η δύο 6 ετίες, για τους βουλευτές επίσης 2-3 τετραετίες και τέλος ... όσο για τον προθυπουργό με τον αναπληρωτή του, ο τελευταίος θα είναι εκείνος που θα αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση, για το υπόλοιπο χρονικό διαστημα , σε περίπτωση αδυναμίας, θανάτου, έκπτωσης κλπ του προθυπουργού ( ή προέδρου) Σε περίπτωση αδυναμίας, θανάτου, έκπτωσης κλπ και του αναπληρωτή τη θέση θα μπορεί να καταλαμβάνει έιτε ο πρόεδρος της γερουσίας είτε ο πρόεδρος της βουλής...

Ο θεσμός του προέδρου της Δημοκρατίας θα καταργηθεί, με όλα τα καλά επακόλουθα ( οικονομικά , δυσαρμονίες, εκμετάλλευση του θεσμού για πρόωρες εκλογές κλπ)... έτσι ο προθυπουργός μπορεί να λέγεται πλέον πρόεδρος και ο αναπληρωτής του αντιπρόεδρος και θα είναι αυτοί που θα εκπροσωπούν πλέον τη χώρα , όπως και οι υπουργοί... στους τομείς τους στο εξωτερικό. οι υφυπουργοί και οι λοιποί τέλος ...

ΦΥΣΤΙΚΙΑ ΕΙΣΑΓΩΜΕΝΑ ΑΠΟ ΗΠΑ.... (ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΩΜΑΣΤΕ...)

Θα πει κάποιος τι λες τώρα το Αμερικάνικο σύστημα διακυβέρνησης των μονοπωλείων κλπ θέλεις να μας φέρεις τώρα... όχι φίλοι μου,  δεν είναι το αμερικάνικο σύστημα ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ , ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ´´ΚΛΕΨΕΙ ´´ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΕΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ... Να θυμίσω μήπως ότι ο λόγος του Μπ. Ομπάμα το βράδυ της εκλογής του οτι αποτελεί μετάφραση του επιτάφιου του Περικλή, ο οποίος αν ζούσε σήμερα θα μπορούσε να ζητήσει ακόμη και πνευματικά δικαιώματα... μιλάμε για τέτοια αντιγραφή ...

 Επισημαίνεται ότι στο Αμερικανικό Σύνταγμα οι Διατάξεις και τα άρθρα του, διαμορφώνουν ένα πολίτευμα ισχυρών κρατικών εξουσιών με έλεγχο όμως και ισορροπία των εξουσιών «check and balance».

Κανένας αξιωματούχος ή και Δημόσιος Λειτουργός δεν μπορεί να μείνει ανέλεγκτος όσο ψηλά και αν βρίσκεται...

Το δικαίωμα υποβολής νομοσχεδίων και πρότασης νόμων έχουν αποκλειστικά μόνον οι Γερουσιαστές και οι Βουλευτές...

Ο Αμερικανός Πρόεδρος και οι Υπουργοί του το στερούνται και όταν θέλουν να προτείνουν νομοθετικές ρυθμίσεις το κάνουν δια μέσου κάποιου ή κάποιων βουλευτών ή Γερουσιαστών οι οποίοι και τις μεταφέρουν στο Κογκρέσο...

Για την ιστορία αναφέρουμε ότι οι συντάκτες του Αμερικανικού Συντάγματος (1787) ήταν επηρεασμένοι από την αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία, το Ρωμαϊκό πολίτευμα, την Δημοκρατία της Βενετίας και τις αρχές της Βίβλου. Ο συγκερασμός των παραπάνω οδήγησε στους νομικούς κανόνες, που αποτυπώθηκαν στον Καταστατικό Χάρτη των Η.Π.Α.

Το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε γιατί αν δεν γίνει κάτι τώρα τα χειρότερα έρχονται... και μην ξεχνάτε το σύστημα δεν πρόκειται να αντιδράσει από μόνο του ή μάλλον θα ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΑΝ ΚΑΤΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ... ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΜΠΟΔΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ... ΜΕ ΠΛΗΡΩΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΡΙΖΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΜΕ ΟΤΙ ΚΑΝΑΜΕ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ... ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΟΥΡΑ ΤΗΣ ΜΑΪΜΟΥΣ... ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΩ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΚΑΚΟ... ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΡΑΤΗΣΑ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ...

Το εκλογικό σύστημα (εκλογικός νόμος) ΝΑ ΕΙΝΑΙ τέτοιο ώστε οι υποψήφιοι για τα πολιτικά αξιώματα να προτείνονται από την λαϊκή βάση της εκλογικής περιφέρειας.

Η Γερουσία και η Βουλή να μπορούν με ψηφοφορία των δύο τρίτων των μελών τους να αποβάλλουν, από τα νομοθετικά σώματά τους, κάθε Γερουσιαστή ή Βουλευτή για ανάρμοστη συμπεριφορά.

Η Βουλή να έχει την εξουσία να παραπέμπει ενώπιον της Γερουσίας κάθε κρατικό λειτουργό για παράβαση νόμου, εσχάτη προδοσία ή κατάχρηση εξουσίας.

Η Γερουσία εκδικάζοντας την κατηγορία κατά του δημοσίου λειτουργού να μπορείεπιβάλλει την καθαίρεση από το αξίωμά του και τον αποκλεισμό του στο παρόν και στο μέλλον, από κάθε δημόσιο, τιμητικό, εμπιστευτικό ή μισθωτό αξίωμα.

Ο εν λόγω καθαιρεθείς, να διώκεται πλέον, να δικάζεται και να ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ από τα κοινά δικαστήρια ως απλός πολίτης.

Για την καταδικαστική απόφαση καθαίρεσης για τον προθυπουργό να απαιτείται πλειοψηφία των δύο τρίτων των Γερουσιαστών, ενώ για τους άλλους κρατικούς αξιωματούχους η καθαίρεση γίνεται με απλή πλειοψηφία.

Τα συγχωροχάρτια και οι παραγραφές τέλος... και οι σεξουαλικές παραβάσεις θα τιμωρούνται από την αρμόδια επιτροπή της γερουσίας... ιδίως αν έχουν τελεστεί την ώρα του καθήκοντος...



ΕΜΠΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ... ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΣΕ ΜΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΤΗΖΟΥΝ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ... ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΕΝΝΟΩ



ΤΑ πρώτα ΖΗΤΟΥΜΕΝΑ...



1. ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΗΣ Ο ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ

2. ΟΙ ΑΣΚΟΥΝΤΕΣ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗ ΘΗΤΕΙΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΝ ΓΙΑ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ Ή ΓΕΡΟΥΣΙΑΣΤΕΣ... ( ΤΑ ΡΟΥΣΦΕΤΙΑ ΤΕΡΜΑ...)

3. ΤΗ ΠΛΗΡΗ ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΑΦΟΥ ΤΑ ΜΕΛΗ ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ, ΚΑΛΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΗ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΤΣΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΦΥΛΑΧΘΟΥΜΕ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ ΑΠΟ ΠΟΛΛΑ ΔΕΙΝΑ... ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ...