Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ( ΧΑΡΑΚΤΗΡΩΝ) ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ (του ΧΘΕΣ και του ΣΗΜΕΡΑ ....)


Τα παρακάτω είναι αποσπάσματα αλληλογραφίας του Ρωμαίου συγκλητικού Μενένιου Άπιου, στον φίλο του Ατίλιο Νάβιο , ο οποίος τον διαδέχεται στην διακυβέρνηση της Αχαίας και τον συμβουλεύει για το πώς μπορεί να χειριστεί τους Έλληνες ( Ο ΣΟΪΜΠΛΕ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΤΟ ΕΧΕΙ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙ... ΕΜΕΙΣ....). 

Οι πάπυροι του Οξύρρυγχου ( καμμία σχέση με χαβιάρι...)  έργο που γράφτηκε
 όπως αποκαλύφθηκε ... εκ των υστέρων από τον αείμνηστο Κ. Τσάτσο...
 

Διαβάστε το με προσοχή και διαπιστώστε αν έχει αλλάξει απο τότε....


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΡΙΤΟ

Ο Έλληνας είναι πιο εγωιστής από εμάς και συνεπώς από όλα τα έθνη του κόσμου. Το άτομό του είναι «πάντων χρημάτων μέτρον» κατά το ρητό του Πρωταγόρα. Αδέσμευτο, αυθαίρετο και ατίθασο, αλλα και αληθινά ελεύθερο, ορθώνεται το «εγω» των Ελλήνων. Χάρις σε αυτό σκεφθήκανε πηγαία, πρώτοι αυτοί, οσα εμείς αναγκαζόμαστε σήμερα να σκεφθούμε σύμφωνα με την σκέψη τους. Χάρις σε αυτό βλέπουν με τα μάτια τους και όχι με τα μάτια εκείνων που είδαν πριν από αυτούς. Χάρις σε αυτό η σχέση τους με το σύμπαν, με τα πράγματα και τους ανθρώπους δεν μπαγιατεύει, αλλα είναι πάντα νέα, δροσερή και το κάθε τι, χάρις σε αυτό το «εγω» αντιχτυπάει σαν πρωτοφανέρωτο στην ψυχή τους.
Είναι όμως και του καλού και του κακού πηγή τούτο το χάρισμα. Το ίδιο «εγω» που οικοδομεί τα ιδανικά πολιτικά συστήματα, αυτό διαλύει και τις πραγματικές πολιτείες των ανθρώπων. Και ήρθανε καιροί όπου ο ελληνικός εγωισμός ξέχασε την τέχνη που οικοδομεί τους ιδανικούς κόσμους, αλλα δεν ξέχασε την τέχνη που γκρεμίζει τις πραγματικές πολιτείες. Και εμείς τους συναντήσαμε, καλέ Ατίλιε, σε τέτοιους καιρούς και γι αυτό η κρίση μας γι αυτούς συμβαίνει να είναι τόσο αυστηρή που κάποτε καταντά άδικη.
Αλλα και πώς να μην είναι; Η μοίρα μας έταξε νομοθέτες του κόσμου και το ελληνικό άτομο περιφρονεί τον νόμο. Δεν παραδέχεται άλλη κρίση δικαίου παρά την ατομική του, που δυστυχώς στηρίζεται σε ατομικά κριτήρια. Απορείς πως η πατρίδα των πιο μεγάλων νομοθετών, εχει τόση λίγη πίστη στον νόμο. Και όμως από τέτοιες αντιθέσεις πλέκεται η ψυχή των ανθρώπων και η πορεία της ζωής των. Σπάνια οι έλληνες πείθονται «τοις κείνων ρήμασι». Πείθονται μονο στα ρήματα τα δικά τους και η αλλάζουν τους νόμους κάθε λίγο ανάλογα με τα κέφια της στιγμής, η όταν δεν μπορούν να τους αλλάξουν, τους αντιμετωπίζουν σαν εχθρικές δυνάμεις και τότε μεταχειρίζονται εναντίον τους η τη βία η τον δόλο.
Α! πόσο την χαίρεται ο έλληνας την εύστροφη καταδολίευσή τους, τους σοφιστικούς διαλογισμούς που μεταβάλλουν τους νόμους σε ράκη! Ο έλληνας εχει την πιο αδύνατη μνήμη από μας, έχει λιγότερη συνέχεια στον πολιτικό του βίο. Είναι ανυπόμονος και κάθε λίγο, μόλις δυσκολέψουν λίγο τα πράγματα, αποφασίζει ριζικές μεταρρυθμίσεις. Θες να σαγηνεύσεις την εκκλησία του δήμου σε μια πόλη ελληνική; Πες τους: «Σας υπόσχομαι αλλαγή» Πες τους: «Θα θεσπίσω νέους νόμους» Αυτό αρκεί. Με αυτό χορταίνει η ανυπομονησία τους, το αψίκορο πάθος του.
Τι φαεινές συλλήψεις θα βρεις μέσα σε αυτά τα ελληνικά δημιουργήματα της ιδιοτροπίας της στιγμής! Εμείς δειλά-δειλά και μόνο με το χέρι του πραίτωρα τολμήσαμε , διολισθαίνοντας μέσα στους αιώνες να ξεφύγουμε από τους άκαμπτους κλοιούς της Δωδεκαδέλτου μας και πάλι διατηρώντας όλους τους τύπους, όλα τα εξωτερικά περιβλήματα. Τούτη η υποκρισία των μορφών, όταν η ουσία αλλάζει, δείχνει πόση είναι η ταπεινοφροσύνη μας μπρος σε κάθε τι που είναι θεσμός και έθος και παράδοση, πόσο το παρελθόν και η συνέχειά του βαραίνουν στην πορεία μας και πόσο δίκαια αντέχουμε αιώνες εκεί που οι έλληνες εκάμφθησαν σε δεκαετηρίδες,
Μεσα στους πιο πολλούς έλληνες, άμα σκάψεις λίγο, θα βρεις ένα ισχνό υπερόπτη Κοριολανό, έναν άσημο εκδικητικό Αλκιβιάδη, ένα εγω μεγαλύτερο από την πατρίδα. Όχι βέβαια σε όλους, αλλιώς δεν θα υπήρχαν σήμερα πια ελληνικές πόλεις. Αλλα όποιος διοικεί, σαν κι εσένα, έναν λαό, πρέπει να γνωρίζει τις άρχουσες ροπές, που δεν φτάνουν βέβαια ως την φανερή ακρότητα του ωραίου αθηναίου η του δικού μας Γάιου Μάρκου, αλλα τείνουν προς τα εκεί. Οι πολλοί, από χίλιους δυο λόγους, γιατι είναι πιο μικροί και πιο αδύνατοι, σταματούν μεσοδρομίς. Μα και μ’ αυτούς, το κακό γίνεται.
Οι έλληνες λίγα πράγματα σέβονται και σπάνια όλοι τους τα ίδια. Και προς καλού και προς κακού στέκουν επάνω από τα πράγματα. Για να κρίνουν αν ένας νόμος είναι δίκαιος, θα τον μετρήσουν με το μέτρο της προσωπικής τους περίπτωσης ακόμα κι όταν υπεύθυνα τον κρίνουν στην εκκλησία η στο δικαστήριο. Ο έλληνας ζητεί από τον νόμο δικαιοσύνη για την δική του προσωπική περίπτωση. Εάν τύχει και ο νόμος, δίκαιος στην ολότητά του και δεν ταιριάζει σε λίγες περιπτώσεις όπως η δική του, δεν μπορεί αυτό να το παραδεχτεί.
Και εν τούτοις τετρακόσια χρόνια τώρα το διακήρυξε ο μεγάλος τους Πλάτων, πως τέτοια είναι η μοίρα και η φύση των νόμων, πως άλλο νόμος και άλλο δικαιοσύνη. Το διακήρυξε αυτό και ο Σταγειρίτης, χωρίζοντας το δίκαιο από το επιεικές. Δεν δέχεται να θυσιάσει την δική του περίπτωση, το δικό του εγώ σε έναν νόμο σκόπιμο και δίκαιο στην γενικότητά του. Ετσι είναι πολλοί στις πόλεις που τώρα πρόκειται να διοικήσεις.
Ετσι διαφορετικοί, αν όχι από μας, όμως από τους πατέρες μας, που θεμελίωσαν το μεγαλείο της παλιάς, της αληθινής μας δημοκρατίας.


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΕΤΑΡΤΟ

 
Οσο περνούν οι αιώνες, τόσο εμείς και οι λαοί που κυβερνούμε γινόμαστε περισσότερο ατομιστές, ως που μια μέρα να μαραθούμε όλοι μαζί μέσα στην μόνωση των μικρών μας εαυτών. Νομίζω ότι οι έλληνες επάνω στους οποίους εσύ τώρα άρχεις είναι πρωτοπόροι σε αυτόν τον θανάσιμο κατήφορο. Δεν σου έκανε κιόλας εντύπωση καλέ μου Νάβιε, η αδιαφορία του έλληνα για τον συμπολίτη του; Όχι πως δεν θα του δανείσει μια χύτρα να μαγειρέψει, όχι πως αν τύχει μια αρρώστια δεν θα τον γιατροπορέψει, όχι πως δεν του αρέσει να ανακατεύεται στις δουλειές του γείτονα, για να του δείξει μάλιστα την αξιοσύνη του και την υπεροχή του, βοηθά ο έλληνας περισσότερο από κάθε άλλον.
Βοηθά και τον ξένο πρόθυμα, με την ιδέα μάλιστα, που χάρις στους μεγάλους στωικούς, πάντα τον κατέχει, μιας πανανθρώπινης κοινωνίας. Του αρέσει να δίνει στον ασθενέστερο, στον αβοήθητο. Είναι κι αυτό ένας τρόπος υπεροχής …
Λέγοντας πως ο έλληνας αδιαφορεί για τον πλησίον του, κάτι άλλο θέλω να πω, αλλα μου πέφτει δύσκολο να σου το εξηγήσω. Θα αρχίσω με παραδείγματα, που αν προσέξεις, ανάλογα θα δεις και εσύ ο ίδιος πολλά με τα μάτια σου.
Ακόμη υπάρχουν ποιητές πολλοί και τεχνίτες στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Πλησίασέ τους καθώς είναι χρέος σου και πες μου αν άκουσες κανέναν από αυτούς ποτέ να επαινεί τον ομότεχνό του. Δεν χάνει τον καιρό του σε επαίνους ο έλληνας. Δεν χαίρεται τον έπαινο. Χαίρεται όμως τον ψόγο και γι αυτόν πάντα βρίσκει καιρό. Για την κατανόηση, την αληθινή, αυτήν που βγαίνει από την συμπάθεια γι αυτό που κατανοείς, δεν θέλει τίποτε να θυσιάσει. Το κίνητρο της δικαιοσύνης δεν τον κινεί για να επαινέσει ότι αξίζει τον έπαινο.
Όχι πως δεν θα ήθελε να είναι δίκαιος, αλλα δεν αντιλαμβάνεται καν την αδικία που κάνει στον άλλο. Θαυμάζει ότι είναι ο δικός του κόσμος. Κάθε άλλον τον υποτιμά ! Όταν ένας πολίτης άξιος, δεν αναγνωρίζεται κατά την αξία του, λέει ο έλληνας, αφού δεν αναγνωρίζομαι εγώ ο αξιώτερός του, τι πειράζει αν και αυτός δεν αναγνωρίζεται; Ο εγωκεντρισμός αφαιρεί από τον έλληνα την δυνατότητα να είναι δίκαιος. Μόνον όταν δημιουργηθούν συμφέροντα που συμβαίνει να είναι κοινά σε πολλά άτομα μαζί, βλέπεις την συναδέλφωση και την αλληλεγγύη. Στον κάθε έλληνα τα ιδανικά είναι ατομικά. Γι αυτό οι πολιτικές των φατρίες είναι φατρίες συμφερόντων και το ιδανικό του κάθε ηγέτη είναι ο εαυτός του...


ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΑΤΙ ;  ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ!   ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΛΕΤΕ....

Πηγή: www.terrapapers.com

ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΣΤΕΡΓΙΟ Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ... ΑΥΤΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙ 
(ΟΧΙ ΔΙΑΒΑΣΕΙ...) ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΣΧΟΛΕΙΟ...


Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

ΠΡΙΝ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ...

ΚΑΠΟΤΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΓΑΛΛΙΚΟ, ΤΟ ΑΓΓΛΙΚΟ, TO ΡΩΣΣΙΚΟ, ΤΟ ...
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΣΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΤΗ ΜΟΙΡΑ ΜΑΣ ?
 
Αφού σας θυμίσω ότι ο Καποδίστριας ως κυβερνήτης αρνήθηκε να δεχθεί μισθό, καθώς και το ότι αρνήθηκε χρηματική αποζημίωση από τον Τσάρο για να μην κατηγορηθεί από τους αντιπάλους του για μεροληψία απέναντι στη Ρωσία, ενώ διέθεσε όλη του την περιουσία για τους σκοπούς του κράτους...
Αυτόν τον οποίο δολοφονήσαμε... (???)
 και για τον οποίο ο Ελβετός φιλέλληνας Ι.Γ. Εϋνάρδος τότε είπε: 
«Όστις δολοφόνησε τον Καποδίστρια, δολοφόνησε την πατρίδα του. Ο θάνατός του είναι συμφορά για την Ελλάδα και δυστύχημα ευρωπαϊκόν.»

Αγαπητοί μου φίλοι, πιστεύω ότι πριν να πάμε στη κάλπη καλό θα ήταν να διαβάσουμε ένα μικρό αλλά πολύ σημαντικό κομμάτι της ιστορίας μας...   
Πέραν των πιεστικότατων οικονομικών, κοινωνικών και διπλωματικών προβλημάτων, ο Καποδίστριας είχε να αντιμετωπίσει δύο σημαντικά εμπόδια στην πολιτική του για την οικοδόμηση του νεοπαγούς ελλαδικού κράτους: πρώτον την εχθρότητα Γαλλίας και Αγγλίας, τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των οποίων στην Ανατολική Μεσόγειο κινδύνευαν από την προοπτική δημιουργίας ενός νέου και δυναμικού ναυτικού και εμπορικού κράτους έξω από τον έλεγχό τους, ή χειρότερα, υπό την επιρροή της Ρωσίαςˑ δεύτερον, τους φατριασμούς και τα τοπικιστικά, οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα των κοτζαμπάσηδων, Φαναριωτών και πλοιοκτητών, οι οποίοι και επεδίωκαν διατήρηση των προνομίων και συμμετοχή στη νομή της εξουσίας. Εν τέλει ο συνδυασμός των παραπάνω παραγόντων προετοίμασε το έδαφος και οδήγησε στην πολιτική και φυσική εξόντωση του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας στις 9 Οκτωβρίου 1831.
Προκειμένου να διαχειρισθεί αποτελεσματικά την τραγική οικονομική και κοινωνική κατάσταση του νέου κράτους, ο Καποδίστριας προέκρινε ένα συγκεντρωτικό μοντέλο εξουσίας, ώστε να διατηρήσει άμεσα τον πολιτικό έλεγχο. Την αντιπολίτευση κατά του Καποδίστρια απάρτιζαν οι παραμερισμένοι από την εξουσία κοτζαμπάσηδες και πλοιοκτήτες. Ο συγκεντρωτισμός που επέδειξε ο Καποδίστριας παραμερίζοντας τις τοπικές αρχές και διορίζοντας σε θέσεις κλειδιά τα δύο αδέρφια του, Αυγουστίνο και Βιάρο Καποδίστρια, τον οδήγησαν σε σύγκρουση με τις προαναφερθείσες ομάδες συμφερόντων. Το κέντρο του αντικαποδιστριακού αγώνα έγινε η Ύδρα, έδρα των πλοιοκτητών και πιο συγκεκριμένα της οικογένειας Κουντουριώτη που είχε με το μέρος της τους αγωνιστές Μιαούλη, Σαχτούρη, Τομπάζη, Κριεζήδες. Βασικός λόγος για την αντίδραση των Υδραίων πλοικτητών ήταν η απαίτηση τους για την «άνευ αναβολής» καταβολή αποζημιώσεων για τις μεγάλες ζημιές και απώλειες των πλοίων τους κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Αναγνώριζοντας αμέσως το δίκαιο αίτημα, ο Κάποδίστριας υποσχέθηκε ότι μόλις θα βελτιώνονταν τα οικονομικά της χώρας, η Ύδρα θα έπαιρνε «το μερίδιόν της καθ’ όσον το δίκαιον απαιτούσε». Οι Υδραίοι, όμως, απαιτούσαν την καταβολή αυτών των αποζημιώσεων άμεσα, πράγμα που ήταν αδύνατον λόγω της οικτρής οικονομικής κατάστασης του κράτους. Στην Ύδρα, επιπλέον, κατέφυγαν ο ηγέτης του Αγγλικού κόμματος Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος και οι Σπυρίδων Τρικούπης, Αναστάσιος Πολυζωίδης και Αλέξανδρος Σούτσος, έχοντας την ηθική συμπαράσταση του φιλογάλλου Κοραή. Όργανο της αντιπολιτευτικής αυτής ομάδας ήταν η εφημερίδα Απόλλων του Πολυζωίδη. Η Γαλλία και η Αγγλία, θεωρώντας τον Καποδίστρια ως φίλα προσκείμενο στη Ρωσία, ενθάρρυναν τους αντιπολιτευόμενους.
Την 14η Ιουλίου 1831, οι Μιαούλης και Κριεζής με 200 Υδραίους στρατιώτες κατέλαβαν τον ναύσταθμο στον Πόρο επειδή έμαθαν ότι ο στόλος ήταν έτοιμος να κινηθεί κατά της Ύδρας. Αμέσως έσπευσαν οι αντιπρέσβεις των τριών μεγάλων δυνάμεων προκειμένου να διαπραγματευθούν. Οι Άγγλοι και οι Γάλλοι αιφνιδιάζοντας τους εξεγερμένους τάχθηκαν υπέρ της νόμιμης κυβέρνησης και απαίτησαν την παράδοση των επαναστατών. Έτσι, ο αγγλικός, ο γαλλικός και ο ρωσικός στόλος είχαν αποκλείσει τα λιμάνια του Πόρου και της Ύδρας ώστε να μην επιτραπεί η ένωση των στόλων των επαναστατών. Ο ελλιμενισμένος εθνικός στόλος στον Πόρο ήταν υπό την αρχηγία πλέον του Μιαούλη ενώ μια μικρή μοίρα, υπό την αρχηγία του Κανάρη, δεν δεχόταν να υπακούσει στους επαναστάτες. Και ενώ ο Άγγλος και ο Γάλλος ναύαρχος, κωλυσιεργώντας, έπλευσαν προς το Ναύπλιο για να συσκεφθούν με τους αντιπρέσβεις, ο Ρώσος ναύαρχος Ρίκορντ ανέλαβε να εφαρμόσει, μόνος αυτός, τις οδηγίες του Καποδίστρια. Απέκλεισε τους αντάρτες, ήρθε σε προστριβές μαζί τους, τίναξε στον αέρα τη «Νήσο των Σπετσών», αιχμαλώτισε ένα ακόμη πλοίο και τελικά εξώθησε τον Μιαούλη στο «Μεγαλουργόν έγκλημα».Το πρωί της 1ης Αυγούστου 1831 ο Μιαούλης, όπως είχε προειδοποιήσει τον Ρίκορντ, ανατίναξε δύο από τα πιο σύγχρονα τότε πλοία του ελληνικού ναυτικού, την φρεγάτα «Ελλάς» και την κορβέτα «Ύδρα». Ο Δ. Χοϊδάς, σε επιστολή του προς τον Αυγουστίνο Καποδίστρια, από την Τρίπολη, στις 10 Αυγούστου 1831, ανάμεσα σε πολλές άλλες σημαντικές πληροφορίες για την τραγική κατάσταση που επικρατούσε σε όλη τη χώρα, έγραφε πως οι Υδραίοι έλεγαν ότι «την φρεγάδαν (Ελλάς) την έκαυσαν δι ‘ αδείας του πρέσβεως της Αγγλίας, όστις τους υπεσχέθη ότι τους δίδει άλλην» και η αστυνομία του Ναυπλίου είχε πλη­ροφορίες «ότι οι δύο πρέσβεις (Αγγλίας και Γαλλίας) έλαβαν μέρος με τους Υδραίους και ότι έγραψαν εις τον Ρίκορδ να παύσει από τας κατ’ αυτών εχθροπραξίας του έως ότου να έλθει ο παρά των τριών δυνάμεων απεστελλόμενος πληρεξούσιος, όστις είναι ο ναύαρχος Άγγλος, της μοί­ρας του Αιγαίου πελάγους…». Και πρόσθετε ότι στην ‘Υδρα είχαν κα­ταφθάσει «δύο πλοία γαλλικόν και αγγλικόν… και οι δύο ναύαρχοι (ο Άγγλος και ο Γάλλος) με τρόπον προσφέρουσι βοηθήματα εις την Ύδραν και τους λέγουσι να επιμένουν εις τον σκοπόν των και να μη φοβώνται διόλου, διότι επιτυγχάνουσι το ποθούμενον…»
Ο ίδιος ο Καποδίστριας είχε γνώση για τους σχεδιασμούς των συγκεκριμένων ξένων δυνάμεων εναντίον του. Στις 31 Ιουλίου 1831, σε επιστολή του προς τον Γάλλο ναύαρχο Lalande, που υπηρετούσε στην Ελλάδα, του αποκάλυψε ότι γνώριζε όλες τις δολοπλοκίες των Άγγλων και των Γάλλων, με τρόπο που καταπλήσσει: «Εγώ δε, και τις δολοπλοκίες όλων σας τις εγνώριζα, αλλά έκρινα ότι δεν έπρεπε με κανένα τρόπο να κόψω το νήμα της συνεργασίας μαζί σας, γιατί έδινα προτεραιότητα στην ανόρθωση και στην ανασυγκρότηση της Ελλάδος. Αν έκοβα τις σχέσεις με τις λεγόμενες «προστάτιδες» Δυνάμεις, τούτο θα ήταν εις βάρος της Ελλάδος και δεν ήθελα με κανένα τρόπο να προσθέσω βάρος και στη συνείδησή μου. Και άφησα τα πράγματα να λαλήσουν μόνα τους...»  ΑΥΤΑ ΜΗΠΩΣ ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΚΑΤΙ....

 Στις 14 Σεπτεμβρίου 1831, έστειλε στον Έλληνα πρέσβυ στο Παρίσι πρίγκηπα Α. Σούτσο επιστολή με την οποία, με εθνική αγανάκτηση, διαμαρτύρεται και του ζητά να προβεί σε σχετικά διαβήματα στη γαλλική κυβέρνηση, για την πρωτοφανή και ανεπίτρεπτη ανάμιξη των Γάλλων και των Άγγλων αξιωματικών στις φοβερές αντικυβερνητικές ενέργειες της Ύδρας και της Μάνης και για την απροκάλυπτη σύμπραξη και τη βοήθειά τους προς τους ταραχοποιούς.
Ήδη, από το το προηγούμενο έτος 1830 είχε ξεσπάσει ανταρσία στη Μάνη υπό την ηγεσία του Τζανή Μαυρομιχάλη, αδελφού του Πετρόμπεη. Ο τελευταίος ετέθη σε περιορισμό στο Ναύπλιο, ζήτησε να πάει στη Μάνη για να την ησυχάσει, το αίτημά του δεν έγινε δεκτό, αποπειράθηκε να διαφύγει με αγγλικό πλοίο, συνελήφθη και φυλακίστηκε. Βαρέως φέροντες τη μεταχείριση αυτή του αρχηγού της οικογενείας τους, και μέσα στο τεταμένο και από τα γεγονότα του Πόρου κλίμα, οι Κωνσταντίνος και Γεώργιος Μαυρομιχάλης, αδερφός και γιος του Πετρόμπεη αντίστοιχα, εφάρμοσαν το μανιάτικο έθιμο της βεντέτας. Το πρωί της 27ης Σεπτεμβρίου 1831 με το Ιουλιανό ημερολόγιο (δηλαδή στις 9 Οκτωβρίου 1831), έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος πυροβόλησαν και μαχαίρωσαν θανάσιμα τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, καθώς πήγαινε να παρακολουθήσει την κυριακάτικη θεία λειτουργία. Τον Καποδίστρια συνόδευε ο Κρητικός μονόχειρας σωματοφύλακάς του Γεώργιος Κοζώνης, ο οποίος πυροβόλησε τον Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη. Τον τελευταίο τον αποτελείωσε ο όχλος, το δε πτώμα του πετάχθηκε στο λιμάνι. Ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης κατέφυγε στη γαλλική πρεσβεία, από όπου και παραδόθηκε στις αρχές για να δικαστεί ύστερα από την επιμονή του πλήθους που είχε συγκεντρωθεί και απειλούσε να κάψει την πρεσβεία. Τελικώς καταδικάστηκε σε θάνατο και τουφεκίστηκε λίγες μέρες αργότερα. Ο τραγικός θάνατος του Καποδίστρια βύθισε σε θλίψη τον γεωργικό πληθυσμό, ενώ αντίθετα στην Ύδρα δέχτηκαν την είδηση με πανηγυρισμούς.
Υποστηρίζεται ότι καταλυτικό ρόλο στην δολοφονία του διαδραμάτισαν οι ξένες δυνάμεις. Είναι δε χαρακτηριστικό, ότι παρά την παρέλευση τόσο μεγάλου χρονικού διαστήματος, ο φάκελος για τη δολοφονία του Καποδίστρια στα βρετανικά αρχεία παραμένει ακόμη απόρρητος. Στο σχεδιασμό της συνομωσίας φαίνεται πως πρωτοστάτησε ο Γάλλος στρατηγός Gerard, διοικητής τότε του τακτικού στρατού που επιχείρησε να οργανώσει ο ίδιος ο Καποδίστριας. Δύο ολόκληρους μήνες πριν από τη δολοφονία, οι αξιωματικοί του γαλλικού εκστρατευτικού σώματος στην Πελοπόννησο στις μεταξύ τους συζητήσεις δεν αμφέβαλλαν καθόλου, ότι πλησίαζε η ημέρα της δολοφονίας, ή απλώς της ανατροπής, του Κυβερνήτη.
Από τους δολοφόνους αδελφούς, ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης λίγο πριν πεθάνει από την πιστολιά του φρουρού του Καποδίστρια, ζητώντας έλεος είπε στους αστυνομικούς: «Δεν φταίω εγώ στρατιώται, άλλοι με έβαλαν».  Προς τη κατεύθυνση της εμπλοκής της Γαλλίας συναινεί και η μαρτυρία που μεταφέρει ο ιστορικός και αγωνιστής Νικόλαος Κασομούλης, ότι ο έτερος εκτελεστής του Κυβερνήτη Γεώργιος Μαυρομιχάλης κατέφυγε στο σπίτι του πρέσβυ της Γαλλίας βαρώνου Ρουάν, δηλώνοντάς του: «Σκοτώσαμε τον τύραννο. Μπιστευόμαστε την τιμή της Γαλλίας. Να τα άρματά μας».
Η απόφαση του Γάλλου πρέσβυ Ρουάν να παράσχει άσυλο στον Γεώργιο Μαυρομιχάλη και η αρχική άρνησή του να τον παραδώσει με προφάσεις (όπως την επίδειξη εντάλματος σύλληψης) απετέλεσε χαρακτηριστική και απροκάλυπτη παροχή πολιτικής προστασίας και κάλυψης του εγκλήματος. Πάντως, παρά την προσπάθεια κωλυσιεργίας, υπό την απειλή του εξεγερμένου λαού που είχε περικυκλώσει την πρεσβεία, ο Ρουάν αναγκάστηκε να παραδώσει τον Γεώργιο Μαυρομιχάλη στις αρχές. Οι αντιπρόσωποι της Γαλλίας συνέχισαν να παρέχουν υποστήριξη προς τους δολοφόνους του Κυβερνήτη, ακόμη και κατά τη διάρκεια της δίκης που ακολούθησε.  Αξιοσημείωτη και αποκαλυπτική είναι, επίσης, και η στάση του πρέσβυ της Αγγλίας, ο οποίος αμέσως μετά την δολοφονία του Καποδίστρια, ζήτησε να ληφθούν αυστηρά μέτρα κατά του εξεγερμένου λαού, ακόμη και καταστολή με τη χρήση όπλων, απειλώντας την τριμελή προσωρινή Διοικητική επιτροπή (που απαρτιζόταν από τους Αυγουστίνο Καποδίστρια, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και Ιωάννη Κωλέττη), ακόμη και με αποχώρηση και διακοπή των διπλωματικών σχέσεων. Αρκετά αργότερα, το 1840 ο ίδιος ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, ακούγοντας κάποιον να κατηγορεί τον Καποδίστρια, φέρεται να είπε τούτα τα λόγια: «'Δεν μετράς καλά φιλόσοφε… Ανάθεμα στους Αγγλογάλλους που ήσαν η αιτία κι εγώ έχασα τους δικούς μου, και το Έθνος έναν άνθρωπο που δε θα τονε ματαβρεί, και το αίμα του με παιδεύει ως τώρα…’»' 


Μετά τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια τη θέση του κυβερνήτη ανέλαβε για κάποιο διάστημα ο αδερφός του Αυγουστίνος Καποδίστριας, ως πρόεδρος της προαναφερθείσας Διοικητικής Επιτροπής που διόρισε η Γερουσία. Τη σορό του Καποδίστρια την μετέφερε ο αδερφός του στην Κέρκυρα, όπου και ενταφιάστηκε στη Μονή Πλατυτέρας.

* βιβλιογραφία :  τα περισσότερα στοιχεία προέρχονται από wikipedia και Ιστορία του Ελληνικού Έθνους

Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΣΥΡΙΖΑ ΦΥΤΡΩΝΕΙ ΜΙΑ ΕΛΙΑ ... ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΜΠΑΚΙΕΡΑ (ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ) ΚΑΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ...



ΟΠΟΙΟΝ ΚΑΙ ΑΝ ΡΩΤΗΣΟΥΜΕ, ΙΔΙΩΣ ΣΗΜΕΡΑ, ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟ, ΑΝΙΚΑΝΟ ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΤΡΑΓΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ... ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΕΛΘΕΙ Η ΧΩΡΑ.


ΟΛΟΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΑΣΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΓΕΓΟΝΟΣ Η ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΡΟΛΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ... ΤΟ ´´ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ...´´ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΗΧΗΡΑ...

ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΟΣΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΟΣΟ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ... ( πως συμβαδίζει η δημοκρατία με τη κομματική πειθαρχία δεν μπορώ να το καταλάβω...)

ΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ...

ΤΟ ΟΤΙ ΕΔΩ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ Η ´´ΚΑΛΥΤΕΡΗ¨ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ( Η ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΑΣΚΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΤΟΥΣ...)

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ : Αν θέλαμε να δώσουμε έναν ορισμό της έννοιας του πολιτεύματος, θα λέγαμε ότι «πολίτευμα είναι ο συστηματικός τρόπος με τον οποίο συγκροτείται, οργανώνεται και ασκείται η κρατική εξουσία». Ιστορικά η έννοια του πολιτεύματος συνδέεται με το υποκείμενο της κρατικής κυριαρχίας και εξουσίας. Με βάση το κριτήριο αυτό, ο Αριστοτέλης διακρίνει τα πολιτεύματα σε βασιλεία, αριστοκρατία και πολιτεία (=δημοκρατία), τα οποία αντιστοιχούν προς τις παρακμασμένες μορφές της τυραννίας, ολιγαρχίας και οχλοκρατίας.

Τα σύγχρονα δημοκρατικά πολιτεύματα είναι αντιπροσωπευτικά, δηλαδή η δημοκρατία δεν ασκείται άμεσα -απευθείας από τον λαό- αλλά έμμεσα διά των αντιπροσώπων του, των βουλευτών. Διαφέρουν, όμως, μεταξύ τους τόσο όσον αφορά τον τρόπο εκλογής του αρχηγού τους όσο και όσον αφορά τις αρμοδιότητές του.

Ειδικότερα θα μπορούσαμε να τα κατατάξουμε σε:

α) Προεδρική Δημοκρατία. Το πολίτευμα αυτό εφαρμόζεται σήμερα στις ΗΠΑ αλλά και στην Κυπριακή Δημοκρατία. Στην Προεδρική Δημοκρατία ο αρχηγός του κράτους, ο πρόεδρος είναι αιρετός, εκλέγεται δηλαδή και μάλιστα άμεσα από το εκλογικό σώμα.

β) Ημι-Προεδρική Δημοκρατία. Το ημι-προεδρικό πολίτευμα υφίσταται στη Γαλλία. Ο πρόεδρος στο πολίτευμα αυτό εκλέγεται άμεσα από τον λαό και η διευρυμένη του νομιμοποίηση που διαθέτει του παρέχει ουσιαστικές και αυξημένες αρμοδιότητες.

γ) Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Το πολίτευμα αυτό υφίσταται στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ιταλία και η Γερμανία. Στα πολιτεύματα αυτά, κύριο όργανο της εκτελεστικής εξουσίας αποτελεί η κυβέρνηση και όχι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο οποίος διαθέτει ουδέτερο, υπερκομματικό και συμβολικό - ρυθμιστικό ρόλο.

δ) Βασιλευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Το πολίτευμα αυτό χαρακτηρίζει τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη και εμφανίζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ολλανδία, τη Δανία, τη Σουηδία και τη Νορβηγία.

ε) Πολίτευμα της Κυβερνώσας Βουλής. Το πολίτευμα αυτό εμφανίζεται στην Ελβετία και είναι το πιο κοντινό στην άμεση δημοκρατία, αφού ουσιαστικά το σύνολο της εξουσίας ασκείται από το Κοινοβούλιο, τους άμεσα δηλαδή εκλεγμένους αντιπροσώπους του λαού. Στο πολίτευμα αυτό η εκτελεστική λειτουργία στο σύνολό της εξαρτάται απολύτως, τυπικά αλλά και ουσιαστικά από το Κοινοβούλιο.

Οτι η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα με τα λιγότερα μειονεκτήματα που όσο λιγότερα είναι, τόσο πιο δημοκρατικό είναι το πολίτευμα. Βασικός παράγοντας που διαμορφώνει την ποιότητα της Δημοκρατίας σε κάθε Έθνος είναι το Σύνταγμα. Η ποιότητα δηλαδή του καταστατικού χάρτη, οι διατάξεις και τα άρθρα του, είναι αυτά που συμβάλλουν στην ευρυθμία ή αντίθετα στις αδυναμίες ενός Δημοκρατικού πολιτεύματος και που εγκαθιδρύουν τη δημοκρατία στην πράξη και όχι την απλή και μόνο διατύπωσή της στο Συνταγματικό κείμενο.

Στη πατρίδα μας το 11 άρθρο του Συντάγματος ορίζει ότι: «Πολίτευμα της Ελλάδας είναι η προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία».

Το κάθε πολίτευμα έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα, το βασικό μειονέκτημα του δικού μας πολιτεύματος είναι η διαπλοκή της νομοθετικής εξουσίας με την εκτελεστική σε τέτοιο βαθμό ώστε να αλληλοεξυπηρετούν συμφέροντα και να μην γνωρίζει κανείς τελικά τι προηγείται και τι έπεται, αν εξυπηρετούν το γενικό καλό, αν υπηρετείται το εθνικό συμφέρουν και οι δημοκρατικοί θεσμοί.

Το θέμα της ελευθερίας της έκφρασης κατά τις ψηφοφορίες , στο ναό της δημοκρατίας που είναι η βουλή, δυστυχώς παραβιάζεται κάτι που έγινε θέμα σε όλο τον κόσμο ( εντυπωσίασαν οι διαγραφές και ... οι μεταγραφές ), που αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημοκρατική έκφραση των βουλευτών είναι η Πλήρης Διάκριση της εκτελεστικής από τη νομοθετική εξουσία... Οι υπουργοί να μην εκλέγονται και να μην προέρχονται από τους βουλευτές , ο κάθε υποψήφιος προθυπουργός (ή πρόεδρος) θα ορίζει από τη προεκλογική ακόμη περίοδο τους μέλλοντικούς υπουργούς ( οπότε αντιλαμβάνεται κανείς ότι θα ξέρουμε την ομάδα που θα αναλάβει τη κυβέρνηση και θα λαμβάνουμε τα μέτρα μας... )

Οι βουλευτές θα ασχολουνται μόνο με νομοθετικό έργο, δεν θα μπορούν εφόσον έχουν εκλεγεί να συμμετέχουν στην εκτελεστική εξουσία και οι υπουργοί δεν θα επιτελούν νομοθετικό έργο παρά μόνο θα υλοποιούν την κυβερνητική πολιτική εφαρμόζοντας τους νόμους...

Οι βουλευτές να γίνουν 161 με 4 ετή θητεία και να δημιουργηθεί η Γερουσία με ελεκτικές αρμοδιότητες ως προς τη συνταγματικότητα των προς εισαγωγή από τη βουλή νόμων κλπ και ως προς την υλοποίηση του κυβερνητικού έργου... επίσης η Γερουσία να μπορεί να επιτελεί και προανάκριτικό έργο με δυνατότητα αποπομπής και καθαίρεσης ή ακόμη και παραπομπής σε δίκη μέλους της κυβέρνησης για τελεσθέντα αδικήματα του πρόεδρου - προθυπουργού μη εξαιρουμένων ...

Η γερουσία να ορίζει ή να εγκρίνει και τους ανώτατους δικαστές ( οι άξιοι και όχι οι αρεστοί ...)

Η θητεία της Γερουσίας μπορεί να είναι 6 ετής με ανανέωση του 1/3 ανά διετία και θα μπορούσε να ισχύει για την εκλογή των γερουσιαστών η απλή αναλογική... και οι υποψήφιοι γερουσιαστές θα πρέπει να έχουν ειδικό κύρος , ήθος ,εμπειρία και άψογο ιστορικό...

Θα είναι οι θεματοφύλακες της τήρησης του Συντάγματος... και της αξιοπρέπειας της χώρας ... φαντασθείτε να είχαμε γερουσία αν θα περνούσαν πολλοί νόμοι και διατάξεις των μνημονίων... οπότε και δεν θα τολμούσαν κάποιοι ούτε να το σκεφτούν... τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδος...

Από τα σημαντικά δεδομένα, όσον αφορά την άσκηση της διακυβέρνησης της χώρας - εκτελεστικής εξουσίας, που μας οδήγησαν στη σημερινή τραγική κατάσταση στην πράξη είναι η μη διάκριση της νομοθετικής από την εκτελεστική εξουσία , ο υπουργός να νομοθετεί στην ουσία και να καλείται στην συνέχεια να εκτελέσει τη σχετική νομοθεσία ( το παραμύθι ότι το σώμα νομοθετεί δεν ισχύει και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από την επιβαλλόμενη άλλοτε φανερά και άλλοτε στα κρυφά κομματική πειθαρχία με τις επακόλουθες... διαγραφές και μεταγραφές! ). Επομένως τα νομοθετήματα και οι ψηφοφορίες αστραπή , νύχτα και μέρα, στα κρυφά και στα φανερά τέλος... αφού ακόμη και οι απλές υπουργικές αποφάσεις θα περνούν για έλεγχο από την ολομέλεια ή από τις αντίστοιχες επιτροπές της γερουσίας ανάλογα με τη βαρύτητα τους.

Το νομοθετικό έργο θα ανήκει στο σώμα της βουλής και στη γερουσία οι υπουργοί θα έχουν την υποχρέωση να προτείνουν ή να εισηγούνται πλήρως αιτιολογημένα την αναγκαιότητα δημιουργίας σχετικού νομοθετικού έργου - νομοθεσίας στα πρότυπα των ΗΠΑ...

Το να νομοθετώ όπως θέλω και ότι θέλω και στη συνέχεια να εφαρμόζω ότι θέλω ή ακόμη χειρότερα να νομοθετώ για να εξυπηρετώ συμφέροντα ή πολιτικές σκοπιμότητες ... πρέπει να τελειώνουν...

Στη περίπτωση της ύπαρξης των τριών ανεξάρτητων σωμάτων, δηλαδή της βουλής με νομοθετικό έργο , της γερουσίας κυρίως με ελεκτικό αλλά ακόμη και με ανακριτικό, δυνατότητα άρσης ασυλίας εδώ και τώρα... και δικαστικό έργο ( ειδικό ανώτατο δικαστήριο) για τους ασκούντες την εξουσίαν ( και βέβαια ούτε λόγος για παραγραφή ...) και της κεντρικής κυβέρνησης επιφορτισμένης μόνο με το εκτελεστικό έργο, μόνο τότε θα έχουμε την πλήρη διάκριση των εξουσιών... και δημοκρατικότερο πολίτευμα...

Με τη γερουσία να ασκεί συνεχή έλεγχο νομιμότητας , σωστής διαχείρισης και γενικά του τρόπου άσκησης της εξουσίας από τη κυβέρνηση , καθώς και της συνταγματικότητας του προς ψήφιση νομοθετικού έργου του σώματος της βουλής, ίσως πλέον και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών να είναι άχρηστος... Ο αριθμός των μελών των δύο σωμάτων μπορεί να συζητηθεί , για τους γερουσιαστές η θητεία μπορεί να είναι μία η δύο 6 ετίες, για τους βουλευτές επίσης 2-3 τετραετίες και τέλος ... όσο για τον προθυπουργό με τον αναπληρωτή του, ο τελευταίος θα είναι εκείνος που θα αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση, για το υπόλοιπο χρονικό διαστημα , σε περίπτωση αδυναμίας, θανάτου, έκπτωσης κλπ του προθυπουργού ( ή προέδρου) Σε περίπτωση αδυναμίας, θανάτου, έκπτωσης κλπ και του αναπληρωτή τη θέση θα μπορεί να καταλαμβάνει έιτε ο πρόεδρος της γερουσίας είτε ο πρόεδρος της βουλής...

Ο θεσμός του προέδρου της Δημοκρατίας θα καταργηθεί, με όλα τα καλά επακόλουθα ( οικονομικά , δυσαρμονίες, εκμετάλλευση του θεσμού για πρόωρες εκλογές κλπ)... έτσι ο προθυπουργός μπορεί να λέγεται πλέον πρόεδρος και ο αναπληρωτής του αντιπρόεδρος και θα είναι αυτοί που θα εκπροσωπούν πλέον τη χώρα , όπως και οι υπουργοί... στους τομείς τους στο εξωτερικό. οι υφυπουργοί και οι λοιποί τέλος ...








ΦΥΣΤΙΚΙΑ ΕΙΣΑΓΩΜΕΝΑ ΑΠΟ ΗΠΑ.... (ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΩΜΑΣΤΕ...)

Θα πει κάποιος τι λες τώρα το Αμερικάνικο σύστημα διακυβέρνησης των μονοπωλείων κλπ θέλεις να μας φέρεις τώρα... όχι φίλοι μου,  δεν είναι το αμερικάνικο σύστημα ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ , ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ´´ΚΛΕΨΕΙ ´´ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΕΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ... Να θυμίσω μήπως ότι ο λόγος του Μπ. Ομπάμα το βράδυ της εκλογής του οτι αποτελεί μετάφραση του επιτάφιου του Περικλή, ο οποίος αν ζούσε σήμερα θα μπορούσε να ζητήσει ακόμη και πνευματικά δικαιώματα... μιλάμε για τέτοια αντιγραφή ...

 Επισημαίνεται ότι στο Αμερικανικό Σύνταγμα οι Διατάξεις και τα άρθρα του, διαμορφώνουν ένα πολίτευμα ισχυρών κρατικών εξουσιών με έλεγχο όμως και ισορροπία των εξουσιών «check and balance».

Κανένας αξιωματούχος ή και Δημόσιος Λειτουργός δεν μπορεί να μείνει ανέλεγκτος όσο ψηλά και αν βρίσκεται...

Το δικαίωμα υποβολής νομοσχεδίων και πρότασης νόμων έχουν αποκλειστικά μόνον οι Γερουσιαστές και οι Βουλευτές...

Ο Αμερικανός Πρόεδρος και οι Υπουργοί του το στερούνται και όταν θέλουν να προτείνουν νομοθετικές ρυθμίσεις το κάνουν δια μέσου κάποιου ή κάποιων βουλευτών ή Γερουσιαστών οι οποίοι και τις μεταφέρουν στο Κογκρέσο...

Για την ιστορία αναφέρουμε ότι οι συντάκτες του Αμερικανικού Συντάγματος (1787) ήταν επηρεασμένοι από την αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία, το Ρωμαϊκό πολίτευμα, την Δημοκρατία της Βενετίας και τις αρχές της Βίβλου. Ο συγκερασμός των παραπάνω οδήγησε στους νομικούς κανόνες, που αποτυπώθηκαν στον Καταστατικό Χάρτη των Η.Π.Α.

Το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε γιατί αν δεν γίνει κάτι τώρα τα χειρότερα έρχονται... και μην ξεχνάτε το σύστημα δεν πρόκειται να αντιδράσει από μόνο του ή μάλλον θα ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΑΝ ΚΑΤΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ... ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΜΠΟΔΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ... ΜΕ ΠΛΗΡΩΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΡΙΖΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΜΕ ΟΤΙ ΚΑΝΑΜΕ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ... ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΟΥΡΑ ΤΗΣ ΜΑΪΜΟΥΣ... ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΩ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΚΑΚΟ... ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΡΑΤΗΣΑ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ...

Το εκλογικό σύστημα (εκλογικός νόμος) ΝΑ ΕΙΝΑΙ τέτοιο ώστε οι υποψήφιοι για τα πολιτικά αξιώματα να προτείνονται από την λαϊκή βάση της εκλογικής περιφέρειας.

Η Γερουσία και η Βουλή να μπορούν με ψηφοφορία των δύο τρίτων των μελών τους να αποβάλλουν, από τα νομοθετικά σώματά τους, κάθε Γερουσιαστή ή Βουλευτή για ανάρμοστη συμπεριφορά.

Η Βουλή να έχει την εξουσία να παραπέμπει ενώπιον της Γερουσίας κάθε κρατικό λειτουργό για παράβαση νόμου, εσχάτη προδοσία ή κατάχρηση εξουσίας.

Η Γερουσία εκδικάζοντας την κατηγορία κατά του δημοσίου λειτουργού να μπορείεπιβάλλει την καθαίρεση από το αξίωμά του και τον αποκλεισμό του στο παρόν και στο μέλλον, από κάθε δημόσιο, τιμητικό, εμπιστευτικό ή μισθωτό αξίωμα.

Ο εν λόγω καθαιρεθείς, να διώκεται πλέον, να δικάζεται και να ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ από τα κοινά δικαστήρια ως απλός πολίτης.

Για την καταδικαστική απόφαση καθαίρεσης για τον προθυπουργό να απαιτείται πλειοψηφία των δύο τρίτων των Γερουσιαστών, ενώ για τους άλλους κρατικούς αξιωματούχους η καθαίρεση γίνεται με απλή πλειοψηφία.

Τα συγχωροχάρτια και οι παραγραφές τέλος... και οι σεξουαλικές παραβάσεις θα τιμωρούνται από την αρμόδια επιτροπή της γερουσίας... ιδίως αν έχουν τελεστεί την ώρα του καθήκοντος...



ΕΜΠΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ... ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΣΕ ΜΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΤΗΖΟΥΝ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ... ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΕΝΝΟΩ



ΤΑ πρώτα ΖΗΤΟΥΜΕΝΑ...



1. ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΗΣ Ο ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ

2. ΟΙ ΑΣΚΟΥΝΤΕΣ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗ ΘΗΤΕΙΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΝ ΓΙΑ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ Ή ΓΕΡΟΥΣΙΑΣΤΕΣ... ( ΤΑ ΡΟΥΣΦΕΤΙΑ ΤΕΡΜΑ...)

3. ΤΗ ΠΛΗΡΗ ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΑΦΟΥ ΤΑ ΜΕΛΗ ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ, ΚΑΛΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΗ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΤΣΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΦΥΛΑΧΘΟΥΜΕ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ ΑΠΟ ΠΟΛΛΑ ΔΕΙΝΑ... ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ...

Σάββατο, 6 Ιουλίου 2013

ΤΟ ΕΥΡΩ ΤΟΥ ¨ΝΟΤΟΥ ¨ (South Euro :S-EU) ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΤΗ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ...


 
 
 
 
 
Πολλές φορές ενώ βλέπουμε ένα πρόβλημα σιγά -σιγά να δημιουργείται και να διογκώνεται...  (το αυγό του φιδιού... του οποίου, για πολλούς λόγους..., δεν αποδεχόμαστε την ύπρξη του με αποτέλεσμα να οδηγούμεθα σε τραγικές καταστάσεις αργότερα, όταν το πρόβλημα πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις ( όταν γεννηθεί πλέον το φίδι...), και τις οποίες θα αποφεύγαμε  ή θα αντιμετωπίζαμε με λιγότερες απώλειες  αν η αναγνώριση και η παραδοχή του γινόταν έγκαιρα...

Αναμφισβήτητη ειδικά σήμερα είναι η ύπαρξη χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση τουλάχιστον δύο ταχυτήτων (θα έλεγα μάλλον ότι πρόκειται για τρεις) ως αναφορά την εν γένει συνολική ανάπτυξη , σύμφωνα με τους βασικούς, κυρίως οικονομικούς, δείκτες που την προσδιορίζουν και οι οποίοι δυστυχώς είναι απογοητευτικοί...

Σημαντικό αίτιο στη δημιουργία διαφορετικών ταχυτήτων ήταν ο λανθασμένος τρόπος της δημιουργίας του ευρώ και κυρίως το ότι δεν έλαβε εκ των πρωτέρων με σωστό τρόπο υπόψη τις ¨ ισοτιμίες των μετέπειτα υπό ένταξη χωρών ¨ το οποίο εύκολα προκύπτει αν μελετήσει κανείς τη γέννηση του ευρώ (ανάλυση ισοτιμία μάρκου - ευρώ ).

Αλλος σημαντικός παράγοντας ήταν η πίεση (εκβιαστική ) της μετέπειτα  ένταξης των υπόλοιπων χωρών ( για διαφόρους λόγους η κάθε χώρα με χαρακτηριστικότερο όλων τα στραβά μάτια των αρμόδιων επιτροπών ως αναφορά τα οικονομικά στοιχεία - προϋποθέσεις ένταξης...)

Τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι χώρες του Νότου είναι η έλλειψη επενδύσεων η ανεργία , η έλλειψη ρευστότητας, ανταγωνιστικότητας κλπ

ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ...   ΑΛΛΑ ΠΩΣ ?
ΜΙΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ...
Η έλλειψη ρευστότητας στις ¨χώρες του  νότου ¨ που αντιμετωπίζουν οικονομικό πρόβλημα αποτελεί ίσως το βασικό αίτιο του προβλήματος.

Η ρευστότητα αντιμετωπίζεται κυρίως είτε με δανεισμό είτε με κοπή νομίσματος και αντίστοιχη υποτίμηση.
Τα βασικότερα αίτια είναι κυρίως η υπεροχή βιομηχανικής ανάπτυξης του βορρά και η εξάλειψη προστασίας των παραγόμενων αγροτικών και λοιπών προϊόντων του Νότου από τις εισαγωγές προϊόντων από τρίτες χώρες.

Οι χώρες του νότου και όχι μόνο θα έχουν τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν την έλλειψη ρευστότητας με τη δυνατότητα κοπής S-EURO και όχι με δανεισμό, η κοπή νομίσματος θα συνοδεύεται με αντίστοιχη υποτίμηση του S-EURO η οποία θα επιβαρύνει αντίστοιχα τις χώρες που θα έχουν ενταχθεί στο νέο νόμισμα.
Επομένως η Ε.Ε. θα έχει πλέον δύο νομίσματα με ισοτιμία που θα προσδιορίζεται από τον βασικό παράγοντα που είναι το ποσοστό κοπής του S-EURO και τους λοιπούς παράγοντες που επηρεάζουν τις νομισματικές ισοτιμίας...

Οι συνέπειες της αύξησης της ρευστότητας (οφειλόμενη κατά βάση στην ελεγχόμενη κοπή νέου χρήματος με αντίστοιχη υποτίμηση...) για τις ¨χώρες του Νότου ¨ θα αποτελέσει στη πραγματικότητα ¨δανεισμό ¨ χωρίς χρονικές και άλλου τύπου δεσμεύσεις...
Η ανταλλαγή του euro με s-euro θα είναι ελεύθερη με ¨αρχική ¨ ή ¨πρώτη ισοτιμία¨ που θα καθοριστεί αναλογικά από το ποσοστό νέου χρήματος που θα κοπεί σε σχέση με τα αποθεματικά ή σε σχέση με το ποσοστό των αποθεματικών που θα αποφασιστεί η μετατροπή από euro σε s-euro , (σύμφωνα με την απόφαση κάθε χώρας, η οποία μπορεί να γίνεται και σταδιακά ¨ανάλογα με τις ανάγκες ή σύμφωνα με το βλέποντας και πράτοντας...) με βάση το οποίο θα γίνεται η κοπή νέου χρήματος (στον απόλυτο αριθμό που θα προκύψει από το ποσοστό μετατροπής των αποθεματικών π.χ. αν τα αποθεματικά είναι Α και το ποσοστό που θα μετατραπεί θα είναι 30% τότε το μετατρέψιμο ποσό θα είναι Μ =A*30/100. Αν η υποτίμηση (=C) θα είναι π.χ. 25% τότε η ενίσχυση ρευστότητας θα είναι Ε = Μ*25/100.

και το σύνολο (= Τ) s-euro που θα προκύψουν θα είναι Τ = Μ+Ε  => Τ= Μ + Μ*25/100 => Τ= Μ(1+25/100) ή  τελικά από τον τύπο : Τ = Μ ( 1+ C /100 )

Θα μπορεί δηλαδή η κάθε χώρα να αποφασίζει το ποσό νέας ρευστότητας που επιθυμεί με αντίστοιχο ποσό μετατροπής των αποθεματικών σε συνδυασμό με το ποσοστό υποτίμησης, η οποία σε σημαντικό βαθμό θα είναι πολλαπλώς ελεγχόμενη...

Η ένταξη στο ευρώ του Νότου θα πρέπει να συνοδεύεται και από αντίστοιχο πλάνο συνεργασίας και αλληλοϋποστήριξης ειδικά σε θέματα αγοράς με συμπληρωματική ανάπτυξη στους τομείς βιομηχανίας, εμπορίου,τουρισμού, αγροτικής ανάπτυξης,

Εννοείται ότι όσο περισσότερες χώρες ενταχθούν στο νέο νόμισμα τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα αφού η υποστήριξη τόσο υπό την έννοια ανάπτυξης μιας αλληλοϋποστηριζόμενης ¨εσωτερικής αγοράς¨ με βασικούς πυλώνες  το συντονισμό - διευκόλυνση της αγορας (διαμετακομιστικοί κόμβοι, κόστος μεταφοράς κλπ)   και την προγραμματισμένη (ακόμη και προστατευόμενη) παραγωγή των προϊόντων λαμβάνοντας υπόψη τοπικούς παράγοντες , ειδικές συνθήκες (ενέργεια, ανεργία κλπ)

Αντιλαμβάνεται κανείς ότι και μία τέτοια κίνηση μόνο θα έκανε την ηγεσία της Γερμανίας να μαζευτεί σαν το ¨χταπόδι στο θαλάμι  του ¨ (θαλάμι =  φωλιά ) αφού όλα τα γερμανικά προϊόντα και των άλλων χωρών που θα παραμείνουν στο ευρώ του ¨βορρά¨ θα είναι λιγότερο ανταγωνιστικά με όλα τα επακόλουθα...

Ακόμη και άλλες χώρες που σήμερα νομίζουν και θέλουν να εμφανίζονται ότι δεν αντιμετωπίζουν οικονομικό πρόβλημα σίγουρα θα θελήσουν να ενταχθούν στο νέο νόμισμα...

Η ιδέα του νέου νομίσματος του Νότου θα πρέπει άμεσα να συζητηθεί και να δημιουργηθεί φόρουμ - κίνηση για συντονισμένη δράση και δεν είναι απαραίτητο να προταθεί από πολιτικό φορέα ή κόμμα.

Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2013



ΤΟ ΕΥΡΩ ΤΟΥ ¨ΝΟΤΟΥ ¨ (South Euro :S-EU) ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΤΗ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ...

Τα προβλήματα
1.´Ελλειψη ρευστότητας
2. Ανεργία
3. Γραφειοκρατία
4. Φορολόγηση 
5. Ανταγωνιστικότητα
6. Προώθηση προϊόντων
7. Το πρόβλημα του δανεισμού (πως το euro αποκλείει την αύξηση της ρευστότητας με εκτύπωση νέου χρήματος... αν και θα έπρεπε να ανοίξει μιά τέτοια συζήτηση αφού θα οδηγούσε σε αύξηση της ανταγωνιστικότητας έναντι του δολαρίου και των άλλων νομισμάτων...). Ο ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ ΟΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ ΚΑΙ ΚΛΟΠΗ... 
8. Η πρόσφατη κίνηση επανόδου στο μάρκο στη Γερμανία...

Η ΛΥΣΗ ... ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ  Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΕΞΑΓΩΓΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ...

ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΜΗΠΩΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ...
Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΟΥ...

Πολλές φορές ενώ βλέπουμε ένα πρόβλημα σιγά -σιγά να δημιουργείται (αυγό του φιδιού...) για πολλούς λόγους δεν αποδεχόμαστε την ύπαρξη του με αποτέλεσμα να οδηγούμεθα σε τραγικές καταστάσεις , αργότερα όταν το πρόβλημα πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις ( όταν γεννηθεί πλέον το φίδι...), και τις οποίες θα αποφεύγαμε  ή θα αντιμετωπίζαμε με λιγότερες απώλειες  αν η αναγνώριση και η παραδοχή του γινόταν έγκαιρα...
Α 

Αναμφισβήτητη ειδικά σήμερα είναι η ύπαρξη χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση τουλάχιστον δύο ταχυτήτων (θα έλεγα οτι μάλλον πρόκειται για τρεις) ως αναφορά την εν γένει συνολική ανάπτυξη , σύμφωνα με τους βασικούς κυρίως οικονομικούς δείκτες που την προσδιορίζουν και οι οποίοι δυστυχώς είναι απογοητευτικοί...

Σημαντικό αίτιο στη δημιουργία διαφορετικών ταχυτήτων ήταν ο λανθασμένος τρόπος της δημιουργίας του ευρώ και κυρίως το ότι δεν έλαβε εκ των πρωτέρων με σωστό τρόπο υπόψη τις ¨ ισοτιμίες των μετέπειτα υπό ένταξη χωρών ¨ το οποίο εύκολα προκύπτει αν μελετήσει κανείς τη γέννηση του ευρώ (ανάλυση ισοτιμία μάρκου - ευρώ ).
Αλλος σημαντικός παράγοντας ήταν η πίεση (εκβιαστική ) της μετέπειτα  ένταξης των υπόλοιπων χωρών ( για διαφόρους λόγους η κάθε χώρα με χαρακτηριστικότερο όλων τα στραβά μάτια των αρμόδιων επιτροπών ως αναφορά τα οικονομικά στοιχεία - προϋποθέσεις ένταξης...)
Τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι χώρες του Νότου είναι η έλλειψη επενδύσεων η ανεργία , η έλλειψη ρευστότητας, ανταγωνιστικότητας κλπ

πλεονεκτήματα - μειονεκτήματα
ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ
Η έλλειψη ρευστότητας στις ¨χώρες του  νότου ¨ που αντιμετωπίζουν οικονομικό πρόβλημα αποτελεί ίσως το βασικό αίτιο του προβλήματος.
Η ρευστότητα αντιμετωπίζεται κυρίως είτε με δανεισμό είτε με κοπή νομίσματος και αντίστοιχη υποτίμηση.


Τα βασικότερα αίτια είναι κυρίως η υπεροχή βιομηχανικής ανάπτυξης του βορρά και η εξάλειψη προστασίας των παραγόμενων αγροτικών και λοιπών προϊόντων του Νότου από τις εισαγωγές προϊόντων από τρίτες χώρες.

Οι χώρες του νότου και όχι μόνο θα έχουν τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν την έλλειψη ρευστότητας με τη δυνατότητα κοπής S-EURO και όχι με δανεισμό, η κοπή νομίσματος θα συνοδεύεται με αντίστοιχη υποτίμηση του S-EURO η οποία θα επιβαρύνει αντίστοιχα τις χώρες που θα έχουν ενταχθεί στο νέο νόμισμα.
Επομένως η Ε.Ε. θα έχει πλέον δύο νομίσματα με ισοτιμία που θα προσδιορίζεται από τον βασικό παράγοντα που είναι το ποσοστό κοπής του S-EURO και τους λοιπούς παράγοντες που επηρεάζουν τις νομισματικές ισοτιμίας...

Οι συνέπειες της αύξησης της ρευστότητας (οφειλόμενη κατά βάση στην ελεγχόμενη κοπή νέου χρήματος με αντίστοιχη υποτίμηση...) για τις ¨χώρες του Νότου ¨ θα αποτελέσει στη πραγματικότητα ¨δανεισμό ¨ χωρίς χρονικές και άλλου τύπου δεσμεύσεις...

Η ανταλλαγή του euro με s-euro θα είναι ελεύθερη με ¨αρχική ¨ ή ¨πρώτη ισοτιμία¨ που θα καθοριστεί αναλογικά από το ποσοστό νέου χρήματος που θα κοπεί σε σχέση με τα αποθεματικά ή σε σχέση με το ποσοστό των αποθεματικών που θα αποφασιστεί η μετατροπή από euro σε s-euro , (σύμφωνα με την απόφαση κάθε χώρας, η οποία μπορεί να γίνεται και σταδιακά ¨ανάλογα με τις ανάγκες ή σύμφωνα με το βλέποντας και πράτοντας...) με βάση το οποίο θα γίνεται η κοπή νέου χρήματος (στον απόλυτο αριθμό που θα προκύψει από το ποσοστό μετατροπής των αποθεματικών π.χ. αν τα αποθεματικά είναι Α και το ποσοστό που θα μετατραπεί θα είναι 30% τότε το μετατρέψιμο ποσό θα είναι Μ =A*30/100. Αν η υποτίμηση (=C) θα είναι π.χ. 25% τότε η ενίσχυση ρευστότητας θα είναι Ε = Μ*25/100.
και το σύνολο (= Τ) s-euro που θα προκύψουν θα είναι Τ = Μ+Ε  => Τ= Μ + Μ*25/100 => Τ= Μ(1+25/100) ή  τελικά από τον τύπο : Τ = Μ ( 1+ C /100 )
Θα μπορεί δηλαδή η κάθε χώρα να αποφασίζει το ποσό νέας ρευστότητας που επιθυμεί με αντίστοιχο ποσό μετατροπής των αποθεματικών σε συνδυασμό με το ποσοστό υποτίμησης.
Η ένταξη στο ευρώ του Νότου θα πρέπει να συνοδεύεται και από αντίστοιχο πλάνο συνεργασίας και αλληλοϋποστήριξης ειδικά σε θέματα αγοράς με συμπληρωματική ανάπτυξη στους τομείς βιομηχανίας, εμπορίου,τουρισμού, αγροτικής ανάπτυξης, κλπ
ϊ
Εννοείται ότι όσο περισσότερες χώρες ενταχθούν στο νέο νόμισμα τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα αφού η υποστήριξη τόσο υπό την έννοια ανάπτυξης μιας αλληλοϋποστηριζόμενης ¨εσωτερικής αγοράς¨ με βασικούς πυλώνες  το συντονισμό - διευκόλυνση της αγορας (διαμετακομιστικοί κόμβοι, κόστος μεταφοράς κλπ)   και την προγραμματισμένη (ακόμη και προστατευόμενη) παραγωγή των προϊόντων λαμβάνοντας υπόψη τοπικούς παράγοντες , ειδικές συνθήκες (ενέργεια, ανεργία κλπ) 

Αντιλαμβάνεται κανείς ότι και μία τέτοια κίνηση μόνο θα έκανε την ηγεσία της Γερμανίας να μαζευτεί σαν το ¨χταπόδι στο θαλάμι  του ¨ (θαλάμι =  φωλιά ) αφού όλα τα γερμανικά προϊόντα και των άλλων χωρών που θα παραμείνουν στο ευρώ του ¨βορρά¨ θα είναι λιγότερο ανταγωνιστικά με όλα τα επακόλουθα...
Ακόμη και άλλες χώρες που σήμερα νομίζουν και θέλουν να εμφανίζονται ότι δεν αντιμετωπίζουν οικονομικό πρόβλημα σίγουρα θα θελήσουν να ενταχθούν στο νέο νόμισμα...

Η ιδέα του νέου νομίσματος του Νότου θα πρέπει άμεσα να συζητηθεί και να δημιουργηθεί φόρουμ - κίνηση για συντονισμένη δράση και δεν είναι απαραίτητο να προταθεί από πολιτικό φορέα ή κόμμα.









ΤΟ ΕΥΡΩ ΤΟΥ ¨ΝΟΤΟΥ ¨ (South Euro :S-EU) ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΤΗ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ...

Τα προβλήματα
1.´Ελλειψη ρευστότητας
2. Ανεργία
3. Γραφειοκρατία
4. Φορολόγηση 
5. Ανταγωνιστικότητα
6. Προώθηση προϊόντων
7. Το πρόβλημα του δανεισμού (πως το euro αποκλείει την αύξηση της ρευστότητας με εκτύπωση νέου χρήματος... αν και θα έπρεπε να ανοίξει μιά τέτοια συζήτηση αφού θα οδηγούσε σε αύξηση της ανταγωνιστικότητας έναντι του δολαρίου και των άλλων νομισμάτων...). Ο ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ ΟΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ ΚΑΙ ΚΛΟΠΗ... 
8. Η πρόσφατη κίνηση επανόδου στο μάρκο στη Γερμανία...

Η ΛΥΣΗ ... ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ  Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΕΞΑΓΩΓΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ...

ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΜΗΠΩΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ...
Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΟΥ...

Πολλές φορές ενώ βλέπουμε ένα πρόβλημα σιγά -σιγά να δημιουργείται (αυγό του φιδιού...) για πολλούς λόγους δεν αποδεχόμαστε την ύπαρξη του με αποτέλεσμα να οδηγούμεθα σε τραγικές καταστάσεις , αργότερα όταν το πρόβλημα πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις ( όταν γεννηθεί πλέον το φίδι...), και τις οποίες θα αποφεύγαμε  ή θα αντιμετωπίζαμε με λιγότερες απώλειες  αν η αναγνώριση και η παραδοχή του γινόταν έγκαιρα...
Α 

Αναμφισβήτητη ειδικά σήμερα είναι η ύπαρξη χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση τουλάχιστον δύο ταχυτήτων (θα έλεγα οτι μάλλον πρόκειται για τρεις) ως αναφορά την εν γένει συνολική ανάπτυξη , σύμφωνα με τους βασικούς κυρίως οικονομικούς δείκτες που την προσδιορίζουν και οι οποίοι δυστυχώς είναι απογοητευτικοί...

Σημαντικό αίτιο στη δημιουργία διαφορετικών ταχυτήτων ήταν ο λανθασμένος τρόπος της δημιουργίας του ευρώ και κυρίως το ότι δεν έλαβε εκ των πρωτέρων με σωστό τρόπο υπόψη τις ¨ ισοτιμίες των μετέπειτα υπό ένταξη χωρών ¨ το οποίο εύκολα προκύπτει αν μελετήσει κανείς τη γέννηση του ευρώ (ανάλυση ισοτιμία μάρκου - ευρώ ).
Αλλος σημαντικός παράγοντας ήταν η πίεση (εκβιαστική ) της μετέπειτα  ένταξης των υπόλοιπων χωρών ( για διαφόρους λόγους η κάθε χώρα με χαρακτηριστικότερο όλων τα στραβά μάτια των αρμόδιων επιτροπών ως αναφορά τα οικονομικά στοιχεία - προϋποθέσεις ένταξης...)
Τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι χώρες του Νότου είναι η έλλειψη επενδύσεων η ανεργία , η έλλειψη ρευστότητας, ανταγωνιστικότητας κλπ

πλεονεκτήματα - μειονεκτήματα
ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ
Η έλλειψη ρευστότητας στις ¨χώρες του  νότου ¨ που αντιμετωπίζουν οικονομικό πρόβλημα αποτελεί ίσως το βασικό αίτιο του προβλήματος.
Η ρευστότητα αντιμετωπίζεται κυρίως είτε με δανεισμό είτε με κοπή νομίσματος και αντίστοιχη υποτίμηση.


Τα βασικότερα αίτια είναι κυρίως η υπεροχή βιομηχανικής ανάπτυξης του βορρά και η εξάλειψη προστασίας των παραγόμενων αγροτικών και λοιπών προϊόντων του Νότου από τις εισαγωγές προϊόντων από τρίτες χώρες.

Οι χώρες του νότου και όχι μόνο θα έχουν τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν την έλλειψη ρευστότητας με τη δυνατότητα κοπής S-EURO και όχι με δανεισμό, η κοπή νομίσματος θα συνοδεύεται με αντίστοιχη υποτίμηση του S-EURO η οποία θα επιβαρύνει αντίστοιχα τις χώρες που θα έχουν ενταχθεί στο νέο νόμισμα.
Επομένως η Ε.Ε. θα έχει πλέον δύο νομίσματα με ισοτιμία που θα προσδιορίζεται από τον βασικό παράγοντα που είναι το ποσοστό κοπής του S-EURO και τους λοιπούς παράγοντες που επηρεάζουν τις νομισματικές ισοτιμίας...

Οι συνέπειες της αύξησης της ρευστότητας (οφειλόμενη κατά βάση στην ελεγχόμενη κοπή νέου χρήματος με αντίστοιχη υποτίμηση...) για τις ¨χώρες του Νότου ¨ θα αποτελέσει στη πραγματικότητα ¨δανεισμό ¨ χωρίς χρονικές και άλλου τύπου δεσμεύσεις...

Η ανταλλαγή του euro με s-euro θα είναι ελεύθερη με ¨αρχική ¨ ή ¨πρώτη ισοτιμία¨ που θα καθοριστεί αναλογικά από το ποσοστό νέου χρήματος που θα κοπεί σε σχέση με τα αποθεματικά ή σε σχέση με το ποσοστό των αποθεματικών που θα αποφασιστεί η μετατροπή από euro σε s-euro , (σύμφωνα με την απόφαση κάθε χώρας, η οποία μπορεί να γίνεται και σταδιακά ¨ανάλογα με τις ανάγκες ή σύμφωνα με το βλέποντας και πράτοντας...) με βάση το οποίο θα γίνεται η κοπή νέου χρήματος (στον απόλυτο αριθμό που θα προκύψει από το ποσοστό μετατροπής των αποθεματικών π.χ. αν τα αποθεματικά είναι Α και το ποσοστό που θα μετατραπεί θα είναι 30% τότε το μετατρέψιμο ποσό θα είναι Μ =A*30/100. Αν η υποτίμηση (=C) θα είναι π.χ. 25% τότε η ενίσχυση ρευστότητας θα είναι Ε = Μ*25/100.
και το σύνολο (= Τ) s-euro που θα προκύψουν θα είναι Τ = Μ+Ε  => Τ= Μ + Μ*25/100 => Τ= Μ(1+25/100) ή  τελικά από τον τύπο : Τ = Μ ( 1+ C /100 )
Θα μπορεί δηλαδή η κάθε χώρα να αποφασίζει το ποσό νέας ρευστότητας που επιθυμεί με αντίστοιχο ποσό μετατροπής των αποθεματικών σε συνδυασμό με το ποσοστό υποτίμησης.
Η ένταξη στο ευρώ του Νότου θα πρέπει να συνοδεύεται και από αντίστοιχο πλάνο συνεργασίας και αλληλοϋποστήριξης ειδικά σε θέματα αγοράς με συμπληρωματική ανάπτυξη στους τομείς βιομηχανίας, εμπορίου,τουρισμού, αγροτικής ανάπτυξης, κλπ
ϊ
Εννοείται ότι όσο περισσότερες χώρες ενταχθούν στο νέο νόμισμα τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα αφού η υποστήριξη τόσο υπό την έννοια ανάπτυξης μιας αλληλοϋποστηριζόμενης ¨εσωτερικής αγοράς¨ με βασικούς πυλώνες  το συντονισμό - διευκόλυνση της αγορας (διαμετακομιστικοί κόμβοι, κόστος μεταφοράς κλπ)   και την προγραμματισμένη (ακόμη και προστατευόμενη) παραγωγή των προϊόντων λαμβάνοντας υπόψη τοπικούς παράγοντες , ειδικές συνθήκες (ενέργεια, ανεργία κλπ) 

Αντιλαμβάνεται κανείς ότι και μία τέτοια κίνηση μόνο θα έκανε την ηγεσία της Γερμανίας να μαζευτεί σαν το ¨χταπόδι στο θαλάμι  του ¨ (θαλάμι =  φωλιά ) αφού όλα τα γερμανικά προϊόντα και των άλλων χωρών που θα παραμείνουν στο ευρώ του ¨βορρά¨ θα είναι λιγότερο ανταγωνιστικά με όλα τα επακόλουθα...
Ακόμη και άλλες χώρες που σήμερα νομίζουν και θέλουν να εμφανίζονται ότι δεν αντιμετωπίζουν οικονομικό πρόβλημα σίγουρα θα θελήσουν να ενταχθούν στο νέο νόμισμα...

Η ιδέα του νέου νομίσματος του Νότου θα πρέπει άμεσα να συζητηθεί και να δημιουργηθεί φόρουμ - κίνηση για συντονισμένη δράση και δεν είναι απαραίτητο να προταθεί από πολιτικό φορέα ή κόμμα.